باب كَرَاهِيَةِ الاِعْتِمَادِ عَلَى الْيَدِ فِي الصَّلاَةِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَبُّويَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الْغَزَّالُ، قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ - أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ - أَنْ يَجْلِسَ الرَّجُلُ فِي الصَّلاَةِ وَهُوَ مُعْتَمِدٌ عَلَى يَدِهِ . وَقَالَ ابْنُ شَبُّويَةَ نَهَى أَنْ يَعْتَمِدَ الرَّجُلُ عَلَى يَدِهِ فِي الصَّلاَةِ . وَقَالَ ابْنُ رَافِعٍ نَهَى أَنْ يُصَلِّيَ الرَّجُلُ وَهُوَ مُعْتَمِدٌ عَلَى يَدِهِ . وَذَكَرَهُ فِي بَابِ الرَّفْعِ مِنَ السُّجُودِ . وَقَالَ ابْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ نَهَى أَنْ يَعْتَمِدَ الرَّجُلُ عَلَى يَدَيْهِ إِذَا نَهَضَ فِي الصَّلاَةِ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал, Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Шаббуя, Муҳаммад ибн Рофиъ ва Муҳаммад ибн Абдулмалик Ғаззол ривоят қилдилар, улар: Бизга Абдураззоқ Маъмардан, у Исмоил ибн Умайядан, у Нофиъдан, у ибн Умардан ривоят қилди, дедилар. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қайтардилар — Аҳмад ибн Ҳанбал: «киши намозда қўлига таянган ҳолда ўтиришидан» деди. Ибн Шаббуя: «киши намозда қўлига таянишидан қайтарди» деди. Ибн Рофиъ: «киши қўлига таянган ҳолда намоз ўқишидан қайтарди» деди ва уни саждадан кўтарилиш бобида зикр қилди. Ибн Абдулмалик: «киши намозда турганда икки қўлига таянишидан қайтарди» деди.
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ هِلاَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، سَأَلْتُ نَافِعًا عَنِ الرَّجُلِ، يُصَلِّي وَهُوَ مُشَبِّكٌ يَدَيْهِ قَالَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ تِلْكَ صَلاَةُ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ .
Бизга Бишр ибн Ҳилол ривоят қилди, бизга Абдулворис Исмоил ибн Умайядан ривоят қилди: Мен Нофиъдан икки қўлини чалиштирган ҳолда намоз ўқиётган киши ҳақида сўрадим. У айтди: Ибн Умар деди: «Бу ғазабга учраганларнинг намозидир».
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، - وَهَذَا لَفْظُهُ - جَمِيعًا عَنْ هِشَامِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ رَأَى رَجُلاً يَتَّكِئُ عَلَى يَدِهِ الْيُسْرَى وَهُوَ قَاعِدٌ فِي الصَّلاَةِ - وَقَالَ هَارُونُ بْنُ زَيْدٍ سَاقِطًا عَلَى شِقِّهِ الأَيْسَرِ ثُمَّ اتَّفَقَا - فَقَالَ لَهُ لاَ تَجْلِسْ هَكَذَا فَإِنَّ هَكَذَا يَجْلِسُ الَّذِينَ يُعَذَّبُونَ .
Бизга Ҳорун ибн Зайд ибн Абу Зарқў ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Муҳаммад ибн Салама ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб ривоят қилди — бу (сўнгги) унинг лафзи — иккаласи Ҳишом ибн Саъддан, у Нофиъдан, у ибн Умардан ривоят қилдилар: У бир кишини намозда ўтирган ҳолда чап қўлига суяниб турганини кўрди — Ҳорун ибн Зайд: «чап томонига йиқилган ҳолда» деди, сўнг иккаласи мувофиқ келдилар — ва унга: «Бундай ўтирма, чунки азобланаётганлар шундай ўтиради» деди.