Сунани Абу Довуд — 992-ҳадис

Намоз китоби · Намозда қўлга суянишнинг макруҳлиги

992-ҳадисСунани Абу Довуд · Намоз китоби

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَبُّويَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الْغَزَّالُ، قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ - أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ - أَنْ يَجْلِسَ الرَّجُلُ فِي الصَّلاَةِ وَهُوَ مُعْتَمِدٌ عَلَى يَدِهِ ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ شَبُّويَةَ نَهَى أَنْ يَعْتَمِدَ الرَّجُلُ عَلَى يَدِهِ فِي الصَّلاَةِ ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ رَافِعٍ نَهَى أَنْ يُصَلِّيَ الرَّجُلُ وَهُوَ مُعْتَمِدٌ عَلَى يَدِهِ ‏.‏ وَذَكَرَهُ فِي بَابِ الرَّفْعِ مِنَ السُّجُودِ ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ نَهَى أَنْ يَعْتَمِدَ الرَّجُلُ عَلَى يَدَيْهِ إِذَا نَهَضَ فِي الصَّلاَةِ ‏.‏

Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал, Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Шаббуя, Муҳаммад ибн Рофиъ ва Муҳаммад ибн Абдулмалик Ғаззол ривоят қилдилар, улар: Бизга Абдураззоқ Маъмардан, у Исмоил ибн Умайядан, у Нофиъдан, у ибн Умардан ривоят қилди, дедилар. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қайтардилар — Аҳмад ибн Ҳанбал: «киши намозда қўлига таянган ҳолда ўтиришидан» деди. Ибн Шаббуя: «киши намозда қўлига таянишидан қайтарди» деди. Ибн Рофиъ: «киши қўлига таянган ҳолда намоз ўқишидан қайтарди» деди ва уни саждадан кўтарилиш бобида зикр қилди. Ибн Абдулмалик: «киши намозда турганда икки қўлига таянишидан қайтарди» деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 1182-ҳадисСаҳв китоби

)ки, у намозга кирганида, рукуъ қилмоқчи бўлганида, рукуъдан бошини кўтарганида ва (дастлабки) икки ракъатдан турганида қўлларини шундай — елкалари баробарига — кўтарар эдилар.

Сунани Насоий, 151-ҳадисТаҳорат китоби

Ким таҳорат қилиб, таҳоратни чиройли қилса, сўнг қалби ва юзи билан унга (намозга) юзланган ҳолда икки ракат (намоз) ўқиса, унга жаннат вожиб бўлади,

Саҳиҳи Муслим, 1105-ҳадисНамоз китоби

): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоз ўқиганида икки қўлини орасини — икки қолтиғининг оқлиги кўрингунга қадар — очар (узоқлаштирар) эди.

Сунани Абу Довуд, 898-ҳадисНамоз китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам сажда қилганида икки қўлини шундай узоқлатардики, агар бир қўзичоқ унинг қўллари остидан ўтмоқчи бўлса ўтиб кетарди.

Саҳиҳи Муслим, 1108-ҳадисНамоз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сажда қилганида, икки қўлини (ёндан) узоқлаштирар — яъни (қанот каби) ёзар — эди — то унинг ортидан икки қолтиғининг оқлиги кўрингунга қадар; ва ўтирганида чап сони…

Саҳиҳи Муслим, 896-ҳадисНамоз китоби

): У Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — намозга кирганида икки қўлини кўтариб такбир айтганини (Ҳаммом уни икки қулоғига тенг (деб) таърифлади), кейин кийимига ўранганини, кейин ўнг қўлини чап (қўли) устига…