991-ҳадисСунани Абу Довуд · Намоз китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - حَدَّثَنَا عِصَامُ بْنُ قُدَامَةَ، - مِنْ بَنِي بُجَيْلَةَ - عَنْ مَالِكِ بْنِ نُمَيْرٍ الْخُزَاعِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَاضِعًا ذِرَاعَهُ الْيُمْنَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى رَافِعًا أُصْبُعَهُ السَّبَّابَةَ قَدْ حَنَاهَا شَيْئًا .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад Нуфайлий ривоят қилди, бизга Усмон, яъни ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, бизга Исом ибн Қудома — Бану Бужайладан — Молик ибн Нумайр Хузоийдан, у отасидан ривоят қилди. У айтди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ўнг билагини ўнг сонига қўйган, кўрсаткич бармоғини кўтарган ва уни бироз буккан ҳолда кўрдим.