حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَيْرُ يَوْمٍ طَلَعَتْ فِيهِ الشَّمْسُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ أُهْبِطَ وَفِيهِ تِيبَ عَلَيْهِ وَفِيهِ مَاتَ وَفِيهِ تَقُومُ السَّاعَةُ وَمَا مِنْ دَابَّةٍ إِلاَّ وَهِيَ مُسِيخَةٌ يَوْمَ الْجُمُعَةِ مِنْ حِينَ تُصْبِحُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ شَفَقًا مِنَ السَّاعَةِ إِلاَّ الْجِنَّ وَالإِنْسَ وَفِيهِ سَاعَةٌ لاَ يُصَادِفُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ وَهُوَ يُصَلِّي يَسْأَلُ اللَّهَ حَاجَةً إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهَا " . قَالَ كَعْبٌ ذَلِكَ فِي كُلِّ سَنَةٍ يَوْمٌ . فَقُلْتُ بَلْ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ . قَالَ فَقَرَأَ كَعْبٌ التَّوْرَاةَ فَقَالَ صَدَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ ثُمَّ لَقِيتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلاَمٍ فَحَدَّثْتُهُ بِمَجْلِسِي مَعَ كَعْبٍ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ قَدْ عَلِمْتُ أَيَّةَ سَاعَةٍ هِيَ . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ لَهُ فَأَخْبِرْنِي بِهَا . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ هِيَ آخِرُ سَاعَةٍ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ . فَقُلْتُ كَيْفَ هِيَ آخِرُ سَاعَةٍ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يُصَادِفُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ وَهُوَ يُصَلِّي " . وَتِلْكَ السَّاعَةُ لاَ يُصَلَّى فِيهَا . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ أَلَمْ يَقُلْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ جَلَسَ مَجْلِسًا يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ فَهُوَ فِي صَلاَةٍ حَتَّى يُصَلِّيَ " . قَالَ فَقُلْتُ بَلَى . قَالَ هُوَ ذَاكَ .
Бизга Қаънабий ривоят қилди, у Моликдан, у Язид ибн Абдуллаҳ ибнул-Ҳоддан, у Муҳаммад ибн Иброҳимдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам «Қуёш чиққан кунларнинг энг яхшиси жума кунидир. Унда Одам яратилди, унда у ерга туширилди, унда унинг тавбаси қабул қилинди, унда у вафот этди ва унда қиёмат қойим бўлади. Жума кунида тонгдан қуёш чиққунича қиёматдан қўрқиб сергакланмайдиган бирорта жонзот йўқ, жин ва инсондан бошқа. Унда шундай бир соат борки, мусулмон банда намоз ўқиб туриб Аллаҳдан бирор ҳожатни сўраса ва ўша соатга тўғри келса, албатта Аллаҳ унга уни беради» дедилар. Каъб: «Бу ҳар йилда бир кун бўлади» деди. Мен: «Йўқ, балки ҳар жума» дедим. Сўнг Каъб Тавротни ўқиб: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам рост айтдилар» деди. Абу Ҳурайра деди: Сўнг мен Абдуллаҳ ибн Саломни учратиб, Каъб билан бўлган мажлисимни унга айтиб бердим. Шунда Абдуллаҳ ибн Салом: «Мен у қайси соат эканини биламан» деди. Абу Ҳурайра деди: Мен унга: «Менга уни хабар беринг» дедим. Абдуллаҳ ибн Салом: «У жума кунининг охирги соатидир» деди. Мен: «У қандай жума кунининг охирги соати бўлсин, ҳолбуки Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ‹Мусулмон банда намоз ўқиб туриб унга тўғри келмайди› деганлар, ўша соатда эса намоз ўқилмайди-ку» дедим. Абдуллаҳ ибн Салом: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ‹Ким намозни кутиб бир мажлисда ўтирса, у намоз ўқигунча намоздадир› демаганмилар?» деди. Мен: «Ҳа» дедим. У: «Мана шудир» деди.