حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ، عَنْ أَبِي الأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ، عَنْ أَوْسِ بْنِ أَوْسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ أَفْضَلِ أَيَّامِكُمْ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ قُبِضَ وَفِيهِ النَّفْخَةُ وَفِيهِ الصَّعْقَةُ فَأَكْثِرُوا عَلَىَّ مِنَ الصَّلاَةِ فِيهِ فَإِنَّ صَلاَتَكُمْ مَعْرُوضَةٌ عَلَىَّ " . قَالَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ تُعْرَضُ صَلاَتُنَا عَلَيْكَ وَقَدْ أَرِمْتَ يَقُولُونَ بَلِيتَ . فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَرَّمَ عَلَى الأَرْضِ أَجْسَادَ الأَنْبِيَاءِ " .
Бизга Ҳорун ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, бизга Ҳусайн ибн Али ривоят қилди, у Абдурраҳмон ибн Язид ибн Жобирдан, у Абул-Ашъас ас-Санъонийдан, у Авс ибн Авсдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам «Албатта сизларнинг энг афзал кунларингиздан бири жума кунидир. Унда Одам яратилди, унда у қабз қилинди (вафот этди), унда сур пуфланади ва унда ҳаммани ҳушидан кетказувчи (саъқа) бўлади. Бас, ўша кунда менга кўп саловот айтинглар, чунки сизларнинг саловотингиз менга кўрсатилади» дедилар. Улар: «Ё Расулуллаҳ, қандай қилиб саловотимиз сизга кўрсатилади, ҳолбуки сиз чириб кетган бўласиз?» дедилар — улар ‹балийта› (чирисангиз) демоқчи эдилар. Шунда у зот: «Албатта Аллаҳ азза ва жалла ерга пайғамбарларнинг жасадларини ҳаром қилган» дедилар.