أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْجُعْفِيُّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ، عَنْ أَبِي الأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ، عَنْ أَوْسِ بْنِ أَوْسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ مِنْ أَفْضَلِ أَيَّامِكُمْ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَفِيهِ قُبِضَ وَفِيهِ النَّفْخَةُ وَفِيهِ الصَّعْقَةُ فَأَكْثِرُوا عَلَىَّ مِنَ الصَّلاَةِ فَإِنَّ صَلاَتَكُمْ مَعْرُوضَةٌ عَلَىَّ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ تُعْرَضُ صَلاَتُنَا عَلَيْكَ وَقَدْ أَرَمْتَ أَىْ يَقُولُونَ قَدْ بَلِيتَ . قَالَ " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ حَرَّمَ عَلَى الأَرْضِ أَنْ تَأْكُلَ أَجْسَادَ الأَنْبِيَاءِ عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ " .
Бизга Ишоқ ибн Мансур хабар бериб, деди: бизга Ҳусайн ал-Жуъфий ривоят қилиб, у Абдурраҳмон ибн Язид ибн Жобирдан, у Абул-Ашъас ас-Санъонийдан, у Авс ибн Авсдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди), у дедилар: «Албатта, кунларингизнинг энг афзали жума кунидир. Унда Одам (алайҳиссалом) яратилди, унда (жонини Аллаҳ) олди, унда Сур пуфланади ва унда (халойиқ) беҳуш бўлиб йиқилади. Бас, менга кўп салавот айтинг, чунки сизнинг салавотингиз менга кўрсатилади.» Улар: «Ё Расулуллаҳ, қандай қилиб бизнинг салавотимиз сизга кўрсатилади, ахир сиз чириб кетган бўласиз-ку?» — яъни улар: «(жасадингиз) чириб кетган бўлади-ку,» демоқчи эдилар. У: «Албатта, Аллаҳ азза ва жалла ерга пайғамбарларнинг (алайҳимуссалом) жасадларини ейишни ҳаром қилган,» дедилар.