حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، وَسُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، رَأَى رَجُلاً يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فِي مَقَامِهِ فَدَفَعَهُ وَقَالَ أَتُصَلِّي الْجُمُعَةَ أَرْبَعًا وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يُصَلِّي يَوْمَ الْجُمُعَةِ رَكْعَتَيْنِ فِي بَيْتِهِ وَيَقُولُ هَكَذَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Муҳаммад ибн Убайд ва Сулаймон ибн Довуд — маъно бирдир — иккиси деди: Бизга Ҳаммод ибн Зайд, унга Айюб Нофиъдан ривоят қилди. Ибн Умар бир кишини жума кунида ўз жойида икки ракъат намоз ўқиётганини кўрди ва уни туртди ҳамда: «Жумани тўрт ракъат қилиб ўқияпсанми?» деди. Абдуллаҳ жума кунида ўз уйида икки ракъат намоз ўқир ва: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай қилар эдилар», дер эди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ يُطِيلُ الصَّلاَةَ قَبْلَ الْجُمُعَةِ وَيُصَلِّي بَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ فِي بَيْتِهِ وَيُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ .
Бизга Мусаддад, унга Исмоийл, унга Айюб Нофиъдан хабар берди. У деди: Ибн Умар жумадан олдин намозни узун қилар, ундан кейин эса ўз уйида икки ракъат ўқир ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай қилар эдилар, деб ривоят қилар эди.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ عَطَاءِ بْنِ أَبِي الْخُوَارِ، أَنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ، أَرْسَلَهُ إِلَى السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ ابْنِ أُخْتِ نَمِرٍ يَسْأَلُهُ عَنْ شَىْءٍ، رَأَى مِنْهُ مُعَاوِيَةُ فِي الصَّلاَةِ فَقَالَ صَلَّيْتُ مَعَهُ الْجُمُعَةَ فِي الْمَقْصُورَةِ فَلَمَّا سَلَّمْتُ قُمْتُ فِي مَقَامِي فَصَلَّيْتُ فَلَمَّا دَخَلَ أَرْسَلَ إِلَىَّ فَقَالَ لاَ تَعُدْ لِمَا صَنَعْتَ إِذَا صَلَّيْتَ الْجُمُعَةَ فَلاَ تَصِلْهَا بِصَلاَةٍ حَتَّى تَكَلَّمَ أَوْ تَخْرُجَ فَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ بِذَلِكَ أَنْ لاَ تُوصَلَ صَلاَةٌ بِصَلاَةٍ حَتَّى يَتَكَلَّمَ أَوْ يَخْرُجَ .
Бизга Ҳасан ибн Алий, унга Абдурраззоқ, унга Ибн Журайж хабар берди, менга Умар ибн Ато ибн Абил Хувор хабар бердики, Нофиъ ибн Жубайр уни Сойиб ибн Язийд ибн Ухти Намирнинг олдига, Муовия намозда ундан кўрган бир нарса ҳақида сўраш учун юборди. У деди: Мен у билан бирга Мақсурада жума ўқидим, салом берганимдан кейин ўрнимда туриб намоз ўқидим. У (Муовия) киргач, менга (киши) юборди ва: «Қилган ишингни қайта қилма. Жумани ўқиганингда, гаплашмагунингча ёки чиқмагунингча уни намозга улама. Чунки Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам шунга, яъни гаплашмагунча ёки чиқмагунча намозга намоз уланмаслигига буюрганлар», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي رِزْمَةَ الْمَرْوَزِيُّ، أَخْبَرَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ إِذَا كَانَ بِمَكَّةَ فَصَلَّى الْجُمُعَةَ تَقَدَّمَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ تَقَدَّمَ فَصَلَّى أَرْبَعًا وَإِذَا كَانَ بِالْمَدِينَةِ صَلَّى الْجُمُعَةَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى بَيْتِهِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ فِي الْمَسْجِدِ فَقِيلَ لَهُ فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُ ذَلِكَ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулазиз ибн Аби Ризма ал-Марвазий, унга Фазл ибн Мусо Абдулҳамийд ибн Жаъфардан, у Язийд ибн Аби Ҳабийбдан, у Атодан, у Ибн Умардан хабар берди. У деди: У (Ибн Умар) Маккада бўлиб жумани ўқиса, олдинга ўтиб икки ракъат ўқир, сўнг олдинга ўтиб тўрт ракъат ўқир эди. Мадинада бўлганида эса жумани ўқиб, сўнг уйига қайтиб икки ракъат ўқир ва масжидда ўқимас эди. Унга (бу ҳақда) айтилди, шунда у: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай қилар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّا، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ ابْنُ الصَّبَّاحِ قَالَ - " مَنْ كَانَ مُصَلِّيًا بَعْدَ الْجُمُعَةِ فَلْيُصَلِّ أَرْبَعًا " . وَتَمَّ حَدِيثُهُ وَقَالَ ابْنُ يُونُسَ " إِذَا صَلَّيْتُمُ الْجُمُعَةَ فَصَلُّوا بَعْدَهَا أَرْبَعًا " . قَالَ فَقَالَ لِي أَبِي يَا بُنَىَّ فَإِنْ صَلَّيْتَ فِي الْمَسْجِدِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أَتَيْتَ الْمَنْزِلَ أَوِ الْبَيْتَ فَصَلِّ رَكْعَتَيْنِ " .
Бизга Аҳмад ибн Юнус, унга Зуҳайр (ривоят қилди); (ҳ) яна бизга Муҳаммад ибн Саббоҳ ал-Баззоз, унга Исмоийл ибн Закариё Суҳайлдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар — Ибн Саббоҳ «деди» деди — «Ким жумадан кейин намоз ўқимоқчи бўлса, тўрт ракъат ўқисин.» Ва унинг ҳадиси шу ерда тугади. Ибн Юнус эса: «Жумани ўқиганингизда, ундан кейин тўрт ракъат ўқинг», деди. У деди: Отам менга: «Эй ўғлим, агар масжидда икки ракъат ўқисанг, сўнг манзилга ёки уйга келсанг, икки ракъат ўқигин», деди.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بَعْدَ الْجُمُعَةِ رَكْعَتَيْنِ فِي بَيْتِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ .
Бизга Ҳасан ибн Алий, унга Абдурраззоқ Маъмардан, у Зуҳрийдан, у Солимдан, у Ибн Умардан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жумадан кейин ўз уйида икки ракъат ўқир эдилар. Абу Довуд деди: Шунингдек уни Абдуллаҳ ибн Дийнор Ибн Умардан ривоят қилган.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، أَنَّهُ رَأَى ابْنَ عُمَرَ يُصَلِّي بَعْدَ الْجُمُعَةِ فَيَنْمَازُ عَنْ مُصَلاَّهُ الَّذِي، صَلَّى فِيهِ الْجُمُعَةَ قَلِيلاً غَيْرَ كَثِيرٍ قَالَ فَيَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ قَالَ ثُمَّ يَمْشِي أَنْفَسَ مِنْ ذَلِكَ فَيَرْكَعُ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ قُلْتُ لِعَطَاءٍ كَمْ رَأَيْتَ ابْنَ عُمَرَ يَصْنَعُ ذَلِكَ قَالَ مِرَارًا قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ وَلَمْ يُتِمَّهُ .
Бизга Иброҳим ибн Ҳасан, унга Ҳажжож ибн Муҳаммад Ибн Журайждан ривоят қилди, менга Ато хабар бердики, у Ибн Умарни жумадан кейин намоз ўқиётганини кўрди. У жума ўқиган жойидан кўп эмас, озгина нарига силжир эди. У деди: Сўнг икки ракъат ўқир эди. У деди: Сўнг ундан кўпроқ юриб, тўрт ракъат ўқир эди. Мен Атога: «Ибн Умарни буни қанча қилганини кўргансан?» дедим. У: «Кўп марта», деди. Абу Довуд деди: Уни Абдулмалик ибн Аби Сулаймон ҳам ривоят қилган, лекин уни тўлиқ айтмаган.