باب إِذَا لَمْ يَخْرُجِ الإِمَامُ لِلْعِيدِ مِنْ يَوْمِهِ يَخْرُجُ مِنَ الْغَدِ
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي وَحْشِيَّةَ، عَنْ أَبِي عُمَيْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ عُمُومَةٍ، لَهُ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَكْبًا جَاءُوا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَشْهَدُونَ أَنَّهُمْ رَأَوُا الْهِلاَلَ بِالأَمْسِ فَأَمَرَهُمْ أَنْ يُفْطِرُوا وَإِذَا أَصْبَحُوا أَنْ يَغْدُوا إِلَى مُصَلاَّهُمْ .
Бизга Ҳафс ибн Умар, унга Шуъба Жаъфар ибн Аби Ваҳшийядан, у Абу Умайр ибн Анасдан, у ўзининг Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобаларидан бўлган амакиларидан ривоят қилди. Бир гуруҳ отлиқлар Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб, кеча ҳилолни кўрганликларига гувоҳлик бердилар. Шунда У уларни рўза очишларига ва тонгги пайтда намозгоҳларига боришларига буюрдилар.
حَدَّثَنَا حَمْزَةُ بْنُ نُصَيْرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سُوَيْدٍ، أَخْبَرَنِي أُنَيْسُ بْنُ أَبِي يَحْيَى، أَخْبَرَنِي إِسْحَاقُ بْنُ سَالِمٍ، مَوْلَى نَوْفَلِ بْنِ عَدِيٍّ أَخْبَرَنِي بَكْرُ بْنُ مُبَشِّرٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ كُنْتُ أَغْدُو مَعَ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمُصَلَّى يَوْمَ الْفِطْرِ وَيَوْمَ الأَضْحَى فَنَسْلُكُ بَطْنَ بَطْحَانَ حَتَّى نَأْتِيَ الْمُصَلَّى فَنُصَلِّيَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ نَرْجِعُ مِنْ بَطْنِ بَطْحَانَ إِلَى بُيُوتِنَا .
Бизга Ҳамза ибн Нусайр, унга Ибн Аби Марям, унга Иброҳим ибн Сувайд, менга Унайс ибн Аби Яҳё, менга Навфал ибн Адийнинг озод қилинган қули Ишоқ ибн Солим, менга Бакр ибн Мубашшир ал-Ансорий ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобалари билан бирга Рўза ҳайити ва Қурбон ҳайити кунида намозгоҳга борар эдим. Биз Батҳоннинг ичидан ўтиб, намозгоҳга келар ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга намоз ўқир эдик, сўнг Батҳоннинг ичидан уйларимизга қайтар эдик.