حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا سَمِعْتُمُ النِّدَاءَ فَقُولُوا مِثْلَ مَا يَقُولُ الْمُؤَذِّنُ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ал-Қаънабий ривоят қилди, у Моликдан, у ибн Шиҳобдан, у Ато ибн Язид ал-Лайсийдан, у Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтдилар: «Нидони (азонни) эшитсангиз, муаззин айтганидек айтинг.»
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنِ ابْنِ لَهِيعَةَ، وَحَيْوَةَ، وَسَعِيدِ بْنِ أَبِي أَيُّوبَ، عَنْ كَعْبِ بْنِ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا سَمِعْتُمُ الْمُؤَذِّنَ فَقُولُوا مِثْلَ مَا يَقُولُ ثُمَّ صَلُّوا عَلَىَّ فَإِنَّهُ مَنْ صَلَّى عَلَىَّ صَلاَةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ بِهَا عَشْرًا ثُمَّ سَلُوا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لِيَ الْوَسِيلَةَ فَإِنَّهَا مَنْزِلَةٌ فِي الْجَنَّةِ لاَ تَنْبَغِي إِلاَّ لِعَبْدٍ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ تَعَالَى وَأَرْجُو أَنْ أَكُونَ أَنَا هُوَ فَمَنْ سَأَلَ اللَّهَ لِيَ الْوَسِيلَةَ حَلَّتْ عَلَيْهِ الشَّفَاعَةُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Салама ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб ривоят қилди, у ибн Лаҳиъа, Ҳайва ва Саид ибн Абу Айюбдан, улар Каъб ибн Алқамадан, у Абдурраҳмон ибн Жубайдан, у Абдуллаҳ ибн Амр ибн ал-Осдан ривоят қилди: У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитган: «Муаззинни эшитсангиз, у айтганидек айтинг. Сўнг менга саловот айтинг, чунки ким менга бир марта саловот айтса, Аллаҳ унга шу сабаб ўн марта раҳмат қилади. Сўнг Аллаҳ азза ва жалладан мен учун василани сўранг, чунки у — Жаннатдаги бир мартабадир, у фақат Аллаҳ таолонинг бандаларидан бир бандагагина лойиқдир. Мен ўша банда бўлишимни умид қиламан. Ким мен учун Аллаҳдан василани сўраса, унга шафоат ҳалол бўлади.»
حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، وَمُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ حُيَىٍّ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي الْحُبُلِيَّ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْمُؤَذِّنِينَ يَفْضُلُونَنَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قُلْ كَمَا يَقُولُونَ فَإِذَا انْتَهَيْتَ فَسَلْ تُعْطَهْ " .
Бизга ибн Сарҳ ва Муҳаммад ибн Салама ривоят қилди, иккаласи айтди: бизга ибн Ваҳб ривоят қилди, у Ҳуяйдан, у Абу Абдурраҳмондан — яъни ал-Ҳубулий — у Абдуллаҳ ибн Амрдан ривоят қилди: Бир киши: «Ё Расулуллаҳ, муаззинлар биздан устун бўлиб кетмоқдалар» деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтдилар: «Улар айтганидек айт, тугатгач сўра, сенга берилади.»
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ الْحُكَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ حِينَ يَسْمَعُ الْمُؤَذِّنَ وَأَنَا أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولاً وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا غُفِرَ لَهُ " .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга ал-Лайс ривоят қилди, у ал-Ҳукайм ибн Абдуллаҳ ибн Қайсдан, у Омир ибн Саъд ибн Абу Ваққосдан, у Саъд ибн Абу Ваққосдан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У зот айтдилар: «Ким муаззинни эшитганда: ‹Ва ана ашъҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ ваҳдаҳу ла шарика лаҳ, ва ашъҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳ, розийту биллаҳи роббан ва би-Муҳаммадин расулан ва бил-Ислами дийнан› деса, унга мағфират қилинади.»
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا سَمِعَ الْمُؤَذِّنَ يَتَشَهَّدُ قَالَ " وَأَنَا وَأَنَا " .
Бизга Иброҳим ибн Маҳдий ривоят қилди, бизга Али ибн Мусъҳир ривоят қилди, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам муаззиннинг шаҳодат айтганини эшитсалар: «Ва ана, ва ана (мен ҳам, мен ҳам)» дер эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَهْضَمٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ، عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسَافٍ، عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ - رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا قَالَ الْمُؤَذِّنُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ فَقَالَ أَحَدُكُمُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ فَإِذَا قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ . قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ . فَإِذَا قَالَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ قَالَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ قَالَ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ ثُمَّ قَالَ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ قَالَ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مِنْ قَلْبِهِ دَخَلَ الْجَنَّةَ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, менга Муҳаммад ибн Жаҳзам ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Жаъфар ривоят қилди, у Умора ибн Ғазийядан, у Хубайб ибн Абдурраҳмон ибн Исофдан, у Ҳафс ибн Осим ибн Умардан, у отасидан, у бобоси Умар ибн ал-Хаттоб розияллаҳу анҳудан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтдилар: «Муаззин ‹Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар› деса, бирингиз ‹Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар› десин. ‹Ашъҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ› деса, ‹Ашъҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ› десин. ‹Ашъҳаду анна Муҳаммадан расулуллаҳ› деса, ‹Ашъҳаду анна Муҳаммадан расулуллаҳ› десин. Сўнг ‹Ҳайя алас-салаҳ› деса, ‹Ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ› десин. Сўнг ‹Ҳайя алал-фалаҳ› деса, ‹Ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ› десин. Сўнг ‹Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар› деса, ‹Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар› десин. Сўнг ‹Ла илаҳа иллаллаҳ› деса, қалбидан ‹Ла илаҳа иллаллаҳ› десин — у Жаннатга киради.»