حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللَّهِ مَسَاجِدَ اللَّهِ وَلَكِنْ لِيَخْرُجْنَ وَهُنَّ تَفِلاَتٌ " .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод Муҳаммад ибн Амрдан, у Абу Саламадан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Аллаҳнинг чўриларини Аллаҳнинг масжидларидан ман қилманглар, лекин улар ҳидсиз (хушбўйсиз, оддий) ҳолда чиқсинлар.»
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللَّهِ مَسَاجِدَ اللَّهِ " .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ҳаммод Айюбдан, у Нофеъдан, у ибн Умардан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Аллаҳнинг чўриларини Аллаҳнинг масжидларидан ман қилманглар.»
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا الْعَوَّامُ بْنُ حَوْشَبٍ، حَدَّثَنِي حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَمْنَعُوا نِسَاءَكُمُ الْمَسَاجِدَ وَبُيُوتُهُنَّ خَيْرٌ لَهُنَّ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, бизга Аввом ибн Ҳавшаб хабар берди: Менга Ҳабиб ибн Абу Собит ибн Умардан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Аёлларингизни масжидлардан ман қилманглар, гарчи уларнинг уйлари улар учун яхшироқ бўлса-да.»
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " ائْذَنُوا لِلنِّسَاءِ إِلَى الْمَسَاجِدِ بِاللَّيْلِ " . فَقَالَ ابْنٌ لَهُ وَاللَّهِ لاَ نَأْذَنُ لَهُنَّ فَيَتَّخِذْنَهُ دَغَلاً وَاللَّهِ لاَ نَأْذَنُ لَهُنَّ . قَالَ فَسَبَّهُ وَغَضِبَ وَقَالَ أَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ائْذَنُوا لَهُنَّ " . وَتَقُولُ لاَ نَأْذَنُ لَهُنَّ
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир ва Абу Муовия Аъмашдан, у Мужоҳиддан ривоят қилди. У деди: Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳу) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Аёлларга кечаси масжидларга (боришга) рухсат беринглар.» Шунда унинг бир ўғли: Валлаҳи, биз уларга рухсат бермаймиз, улар буни бузғунчиликка айлантириб оладилар, валлаҳи, биз уларга рухсат бермаймиз, деди. У деди: Шунда (Абдуллаҳ) уни сўкди ва ғазабланди-да: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ‹уларга рухсат беринглар› деди, деяпман, сен эса: биз уларга рухсат бермаймиз, деяпсанми, деди.