حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " ائْذَنُوا لِلنِّسَاءِ إِلَى الْمَسَاجِدِ بِاللَّيْلِ " . فَقَالَ ابْنٌ لَهُ وَاللَّهِ لاَ نَأْذَنُ لَهُنَّ فَيَتَّخِذْنَهُ دَغَلاً وَاللَّهِ لاَ نَأْذَنُ لَهُنَّ . قَالَ فَسَبَّهُ وَغَضِبَ وَقَالَ أَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ائْذَنُوا لَهُنَّ " . وَتَقُولُ لاَ نَأْذَنُ لَهُنَّ
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир ва Абу Муовия Аъмашдан, у Мужоҳиддан ривоят қилди. У деди: Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳу) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Аёлларга кечаси масжидларга (боришга) рухсат беринглар.» Шунда унинг бир ўғли: Валлаҳи, биз уларга рухсат бермаймиз, улар буни бузғунчиликка айлантириб оладилар, валлаҳи, биз уларга рухсат бермаймиз, деди. У деди: Шунда (Абдуллаҳ) уни сўкди ва ғазабланди-да: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ‹уларга рухсат беринглар› деди, деяпман, сен эса: биз уларга рухсат бермаймиз, деяпсанми, деди.