حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ سَالِمٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا سَيَّارٌ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ سَيَّارٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزَاةٍ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ ذَهَبْنَا لِنَدْخُلَ فَقَالَ " أَمْهِلُوا حَتَّى نَدْخُلَ لَيْلاً - أَىْ عِشَاءً - كَىْ تَمْتَشِطَ الشَّعِثَةُ وَتَسْتَحِدَّ الْمُغِيبَةُ " .
Менга Исмоил ибн Солим ривоят қилди, бизга Ҳушайм ривоят қилди, бизга Сайёр хабар берди, (ҳ) яна бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди — матн уникидир — бизга Ҳушайм Сайёрдан, у Шаъбийдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди. У деди: «Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга бир ғазотда эдик. Мадинага етиб келганимизда, кириб боришга шошилдик. Шунда у: ‹Тўзиган сочли аёл тарансин ва эри йўқ бўлган аёл ўзини тартибга келтирсин деб, кечқурун — яъни хуфтон пайтида — кирамиз, шошилманглар› деди.»