حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ إِسْحَاقَ، بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ لاَ يَطْرُقُ أَهْلَهُ لَيْلاً وَكَانَ يَأْتِيهِمْ غُدْوَةً أَوْ عَشِيَّةً
Менга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун Ҳаммомдан, у Ишоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳадан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам аҳли оиласининг олдига кечаси (кутилмаганда) кирмас эдилар, балки уларнинг олдига эрталаб ёки кечқурун келар эдилар.
وَحَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ كَانَ لاَ يَدْخُلُ
Ва менга буни Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Абдуссамад ибн Абдулворис ривоят қилди, бизга Ҳаммом ривоят қилди, бизга Ишоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳа Анас ибн Моликдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан унинг ўхшашини ривоят қилди, фақат у: «кирмас эдилар» деди.
حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ سَالِمٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا سَيَّارٌ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ سَيَّارٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزَاةٍ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ ذَهَبْنَا لِنَدْخُلَ فَقَالَ " أَمْهِلُوا حَتَّى نَدْخُلَ لَيْلاً - أَىْ عِشَاءً - كَىْ تَمْتَشِطَ الشَّعِثَةُ وَتَسْتَحِدَّ الْمُغِيبَةُ " .
Менга Исмоил ибн Солим ривоят қилди, бизга Ҳушайм ривоят қилди, бизга Сайёр хабар берди, (ҳ) яна бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди — матн уникидир — бизга Ҳушайм Сайёрдан, у Шаъбийдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди. У деди: «Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга бир ғазотда эдик. Мадинага етиб келганимизда, кириб боришга шошилдик. Шунда у: ‹Тўзиган сочли аёл тарансин ва эри йўқ бўлган аёл ўзини тартибга келтирсин деб, кечқурун — яъни хуфтон пайтида — кирамиз, шошилманглар› деди.»
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنِي عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَيَّارٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا قَدِمَ أَحَدُكُمْ لَيْلاً فَلاَ يَأْتِيَنَّ أَهْلَهُ طُرُوقًا حَتَّى تَسْتَحِدَّ الْمُغِيبَةُ وَتَمْتَشِطَ الشَّعِثَةُ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, менга Абдуссамад ривоят қилди, бизга Шуъба Сайёрдан, у Омирдан, у Жобирдан ривоят қилди. У деди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Бирингиз кечаси келса, эри йўқ бўлган аёл ўзини тартибга келтиргунича ва тўзиган сочли аёл тарангунича, оиласига (уйига) тунда тўсатдан кирмасин› деди.»
وَحَدَّثَنِيهِ يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا سَيَّارٌ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ .
Буни менга Яҳё ибн Ҳабиб ҳам ривоят қилди, бизга Равҳ ибн Убода ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, бизга Сайёр шу иснод билан худди шундай ривоят қилди.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَطَالَ الرَّجُلُ الْغَيْبَةَ أَنْ يَأْتِيَ أَهْلَهُ طُرُوقًا .
Яна бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Муҳаммад — яъни ибн Жаъфар — ривоят қилди, бизга Шуъба Осимдан, у Шаъбийдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди. У деди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам киши узоқ вақт йўқолиб тургач, оиласига тунда тўсатдан киришидан қайтарди.»
وَحَدَّثَنِيهِ يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ .
Буни менга Яҳё ибн Ҳабиб ҳам ривоят қилди, бизга Равҳ ривоят қилди, бизга Шуъба шу иснод билан ривоят қилди.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مُحَارِبٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَطْرُقَ الرَّجُلُ أَهْلَهُ لَيْلاً يَتَخَوَّنُهُمْ أَوْ يَلْتَمِسُ عَثَرَاتِهِمْ .
Яна бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Вакиъ Суфёндан, у Муҳорибдан, у Жобирдан ривоят қилди. У деди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам киши уларга хиёнат қилишдан гумонсираб ёки уларнинг камчиликларини қидириб, оиласига тунда тўсатдан киришидан қайтарди.»
وَحَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ سُفْيَانُ لاَ أَدْرِي هَذَا فِي الْحَدِيثِ أَمْ لاَ . يَعْنِي أَنْ يَتَخَوَّنَهُمْ أَوْ يَلْتَمِسَ عَثَرَاتِهِمْ .
Буни менга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ҳам ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, бизга Суфён шу иснод билан ривоят қилди. Абдурраҳмон деди: Суфён деди: «Бу ҳадис ичида борми ёки йўқми, билмайман» — яъни ‹уларга хиёнат қилишдан гумонсираб ёки уларнинг камчиликларини қидириб› деган сўзни назарда тутди.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي قَالاَ، جَمِيعًا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَارِبٍ، عَنْ جَابِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِكَرَاهَةِ الطُّرُوقِ وَلَمْ يَذْكُرْ يَتَخَوَّنُهُمْ أَوْ يَلْتَمِسُ عَثَرَاتِهِمْ .
Яна бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, (ҳ) яна бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, иккаласи: бизга Шуъба Муҳорибдан, у Жобирдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан тунда тўсатдан киришнинг макруҳлиги ҳақида ривоят қилди, аммо ‹уларга хиёнат қилишдан гумонсираб ёки уларнинг камчиликларини қидириб› деганини зикр қилмади.