4971-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳукумат китоби
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي قَالاَ، جَمِيعًا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَارِبٍ، عَنْ جَابِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِكَرَاهَةِ الطُّرُوقِ وَلَمْ يَذْكُرْ يَتَخَوَّنُهُمْ أَوْ يَلْتَمِسُ عَثَرَاتِهِمْ .
Яна бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, (ҳ) яна бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, иккаласи: бизга Шуъба Муҳорибдан, у Жобирдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан тунда тўсатдан киришнинг макруҳлиги ҳақида ривоят қилди, аммо ‹уларга хиёнат қилишдан гумонсираб ёки уларнинг камчиликларини қидириб› деганини зикр қилмади.