حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رَجُلَيْنِ، مِنْ بَنِي بَكْرٍ قَالاَ رَأَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ بَيْنَ أَوْسَطِ أَيَّامِ التَّشْرِيقِ وَنَحْنُ عِنْدَ رَاحِلَتِهِ وَهِيَ خُطْبَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الَّتِي خَطَبَ بِمِنًى .
Бизга Муҳаммад ибн Алў ривоят қилди, бизга Ибн Муборак Иброҳим ибн Нофиъдан, у Ибн Абу Нажиҳдан, у отасидан, у Бани Бакрдан бўлган икки кишидан ривоят қилди. Улар иккиси: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни ташриқ кунларининг ўртасида хутба қилаётганини кўрдик, биз унинг улови ёнида эдик, бу Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг Минода қилган хутбаси эди, дедилар.