وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، قَالَ إِنِّي لأَعْقِلُ مَجَّةً مَجَّهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ دَلْوٍ فِي دَارِنَا . قَالَ مَحْمُودٌ فَحَدَّثَنِي عِتْبَانُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَصَرِي قَدْ سَاءَ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ إِلَى قَوْلِهِ فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ وَحَبَسْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى جَشِيشَةٍ صَنَعْنَاهَا لَهُ . وَلَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ مِنْ زِيَادَةِ يُونُسَ وَمَعْمَرٍ .
Маҳмуд ибн ар-Рабиъ айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизнинг ҳовлимиздаги бир пақирдан (сувни) оғзига олиб, (юзимга) пуркаган бир пуркашни (ҳали) ёдда сақлайман. Маҳмуд: Бас менга Итбон ибн Молик айтди: «Мен: ‹Эй Расулуллаҳ, менинг кўзим ёмонлашди› дедим» — ва ҳадисни «бас бизга икки ракат ўқиди ва биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ўзимиз тайёрлаган ‹жашиша› (таом)га (қолдириб) ушлаб қолдик» деган сўзига қадар келтирди; ва ундан кейинги — Юнус ва Маъмар(нинг) зиёдасини — зикр қилмади.