وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي مَحْمُودُ بْنُ رَبِيعٍ، عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ يُونُسَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَقَالَ رَجُلٌ أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُنِ أَوِ الدُّخَيْشِنِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ مَحْمُودٌ فَحَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ نَفَرًا فِيهِمْ أَبُو أَيُّوبَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ مَا أَظُنُّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ مَا قُلْتَ - قَالَ - فَحَلَفْتُ إِنْ رَجَعْتُ إِلَى عِتْبَانَ أَنْ أَسْأَلَهُ - قَالَ - فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَوَجَدْتُهُ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ ذَهَبَ بَصَرُهُ وَهُوَ إِمَامُ قَوْمِهِ فَجَلَسْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَسَأَلْتُهُ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَحَدَّثَنِيهِ كَمَا حَدَّثَنِيهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ . قَالَ الزُّهْرِيُّ ثُمَّ نَزَلَتْ بَعْدَ ذَلِكَ فَرَائِضُ وَأُمُورٌ نُرَى أَنَّ الأَمْرَ انْتَهَى إِلَيْهَا فَمَنِ اسْتَطَاعَ أَنْ لاَ يَغْتَرَّ فَلاَ يَغْتَرَّ .
Итбон ибн Молик айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келдим — ва ҳадисни Юнус ҳадиси маъносида келтирди; фақат у: «Бир киши: ‹Молик ибн ад-Духшун ёки ад-Духайшин қани?› деди» деди ва ҳадисда зиёда қилди: Маҳмуд: Мен бу ҳадисни бир неча кишига — улар ичида Абу Айюб ал-Ансорий бор эди — айтдим; у: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сен айтган (сўз)ни айтди деб ўйламайман» деди. Бас мен: Агар Итбоннинг олдига қайтсам, ундан сўрайман, деб қасам ичдим. Бас унинг олдига қайтдим ва уни — кексайиб, кўзи кетган, ўз қавмига имом ҳолда — топдим. Ёнига ўтирдим ва ундан бу ҳадис ҳақида сўрадим; бас у менга — биринчи марта айтгандек — айтди. Зуҳрий: Кейин шундан кейин фаризалар ва (бошқа) ишлар нозил бўлди; биз иш уларга (охирги ҳукмларга) етиб борди деб ўйлаймиз; бас кимки алданмасликка қодир бўлса, алданмасин.