حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ، أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَرَأَيْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَسَأَلْتُهُ عَنِ الْعَزْلِ،، قَالَ أَبُو سَعِيدٍ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ بَنِي الْمُصْطَلِقِ، فَأَصَبْنَا سَبْيًا مِنْ سَبْىِ الْعَرَبِ، فَاشْتَهَيْنَا النِّسَاءَ وَاشْتَدَّتْ عَلَيْنَا الْعُزْبَةُ، وَأَحْبَبْنَا الْعَزْلَ، فَأَرَدْنَا أَنْ نَعْزِلَ، وَقُلْنَا نَعْزِلُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَظْهُرِنَا قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " مَا عَلَيْكُمْ أَنْ لاَ تَفْعَلُوا، مَا مِنْ نَسَمَةٍ كَائِنَةٍ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِلاَّ وَهْىَ كَائِنَةٌ ".
Қутайба ибн Саид бизга айтди, Исмоил ибн Жаъфар бизга хабар берди, у Рабиа ибн Абу Абдурраҳмондан, у Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббондан, у Ибн Муҳайриздан ривоят қилди: У айтди: Мен масжидга кириб, Абу Саид ал-Худрийни кўрдим ва унинг ёнига ўтирдим, ундан азл (жинсий аралашувда тўхтатиш) ҳақида сўрадим. Абу Саид деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Банул-Мусталиқ ғазотига чиқдик, араб асирларидан асирлар олдик. Биз аёлларни хоҳладик, ёлғизлик бизга оғир келди, азлни ёқтирдик ва азл қилмоқчи бўлдик. Биз дедик: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам орамизда турганида ундан сўрамай азл қиламизми? Шунда ундан бу ҳақда сўрадик. У деди: Буни қилмасангиз ҳам сизга зарари йўқ. Қиёмат кунигача бўладиган ҳеч бир жон йўқки, у бўлмасдан қолсин (тақдир албатта амалга ошади).