حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ أَبِي الْحَجَّاجِ أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ جُنْدُبِ بْنِ مَكِيثٍ، قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَبْدَ اللَّهِ بْنَ غَالِبٍ اللَّيْثِيَّ فِي سَرِيَّةٍ وَكُنْتُ فِيهِمْ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَشُنُّوا الْغَارَةَ عَلَى بَنِي الْمُلَوِّحِ بِالْكَدِيدِ فَخَرَجْنَا حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْكَدِيدِ لَقِينَا الْحَارِثَ بْنَ الْبَرْصَاءِ اللَّيْثِيَّ فَأَخَذْنَاهُ فَقَالَ إِنَّمَا جِئْتُ أُرِيدُ الإِسْلاَمَ وَإِنَّمَا خَرَجْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْنَا إِنْ تَكُنْ مُسْلِمًا لَمْ يَضُرَّكَ رِبَاطُنَا يَوْمًا وَلَيْلَةً وَإِنْ تَكُنْ غَيْرَ ذَلِكَ نَسْتَوْثِقْ مِنْكَ فَشَدَدْنَاهُ وِثَاقًا .
Бизга Абдуллаҳ ибн Амр ибн Абул-Ҳажжож Абу Маъмар ривоят қилди, бизга Абдулворис ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Ишоқ Яъқуб ибн Утбадан, у Муслим ибн Абдуллаҳдан, у Жундаб ибн Макисдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Абдуллаҳ ибн Ғолиб ал-Лайсийни бир сарийяга (саркарда қилиб) юбордилар ва мен ҳам улар орасида эдим. У уларга Кадид (деган жой)да Банул-Мулаввиҳ (қабиласи)га тўсатдан босқин қилишни буюрди. Биз чиқдик, охири Кадидга етганимизда ал-Ҳорис ибн ал-Барсо ал-Лайсийни учратиб, уни қўлга олдик. У: ‹Мен фақат Исломни хоҳлаб келдим, мен фақат Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам олдига (кетгани) чиққан эдим› деди. Биз: ‹Агар мусулмон бўлсанг, бизнинг бир кун-бир кеча боғлаб қўйишимиз сенга зарар қилмайди; агар бошқача бўлсанг, биз сендан эҳтиёт бўламиз (ҳимояланамиз)› дедик ва уни маҳкам боғладик.