حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا نَقُولُ فِي الصَّلاَةِ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَى فُلاَنٍ . فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ " إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلاَمُ فَإِذَا قَعَدَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلاَةِ فَلْيَقُلِ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ فَإِذَا قَالَهَا أَصَابَتْ كُلَّ عَبْدٍ لِلَّهِ صَالِحٍ فِي السَّمَاءِ وَالأَرْضِ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ ثُمَّ يَتَخَيَّرُ مِنَ الْمَسْأَلَةِ مَا شَاءَ " .
Абдуллаҳ (ибн Масъуд) айтди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ортида намозда: "Ассалому алаллаҳ (Аллаҳга салом бўлсин), ассалому ало фулан (фалончига салом)" дер эдик. Бир куни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга: "Албатта Аллаҳ — У саломдир (эсон-омонликнинг Ўзи); бас сиздан бирингиз намозда ўтирганида: ‹Ат-таҳийяту лиллаҳи вас-солавату ват-тоййибат; ассаламу алайка айюҳан-Набийю ва раҳматуллаҳи ва баракатуҳ; ассаламу алайна ва ало ибадиллаҳис-солиҳин› десин — чунки у буни айтганида, осмон ва ердаги ҳар бир солиҳ Аллаҳ бандасига (саломни) етказади — ‹ашҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳ›; кейин сўровдан хоҳлаганини ихтиёр қилсин (тиласин)" деди.