حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزْوَةَ نَجْدٍ، فَلَمَّا أَدْرَكَتْهُ الْقَائِلَةُ وَهْوَ فِي وَادٍ كَثِيرِ الْعِضَاهِ، فَنَزَلَ تَحْتَ شَجَرَةٍ وَاسْتَظَلَّ بِهَا وَعَلَّقَ سَيْفَهُ، فَتَفَرَّقَ النَّاسُ فِي الشَّجَرِ يَسْتَظِلُّونَ، وَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ إِذْ دَعَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجِئْنَا، فَإِذَا أَعْرَابِيٌّ قَاعِدٌ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَقَالَ " إِنَّ هَذَا أَتَانِي وَأَنَا نَائِمٌ، فَاخْتَرَطَ سَيْفِي فَاسْتَيْقَظْتُ، وَهْوَ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِي، مُخْتَرِطٌ صَلْتًا، قَالَ مَنْ يَمْنَعُكَ مِنِّي قُلْتُ اللَّهُ. فَشَامَهُ، ثُمَّ قَعَدَ، فَهْوَ هَذَا ". قَالَ وَلَمْ يُعَاقِبْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Маҳмуд бизга айтди, Абдурраззоқ бизга айтди, Маъмар бизга хабар берди, у Зуҳрийдан, у Абу Саламадан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Нажд ғазотини қилдик. Тушлик вақти уни босганда, у тиканли дарахтлар кўп бўлган водийда эди. У бир дарахт тагига тушиб, унинг соясида сояланиб, қиличини осиб қўйди. Одамлар дарахтлар орасига тарқалиб сояландилар. Биз шу ҳолатда турганимизда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни чақирди, биз келдик. Қарасак, унинг олдида бир аъробий ўтирган эди. У деди: Бу киши мен ухлаб ётганимда олдимга келди, қиличимни суғуриб олди, мен уйғонсам, у бошим узра яланғоч қилични кўтариб турган эди. У: «Мени сендан ким ҳимоя қилади?» деди. Мен: «Аллаҳ» дедим. Шунда у қилични қинига солди, кейин ўтирди. Мана, у шу. Ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни жазоламади.