حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ أَبُو طَلْحَةَ كُنَّا قُعُودًا بِالأَفْنِيَةِ نَتَحَدَّثُ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ عَلَيْنَا فَقَالَ " مَا لَكُمْ وَلِمَجَالِسِ الصُّعُدَاتِ اجْتَنِبُوا مَجَالِسَ الصُّعُدَاتِ " . فَقُلْنَا إِنَّمَا قَعَدْنَا لِغَيْرِ مَا بَاسٍ قَعَدْنَا نَتَذَاكَرُ وَنَتَحَدَّثُ . قَالَ " إِمَّا لاَ فَأَدُّوا حَقَّهَا غَضُّ الْبَصَرِ وَرَدُّ السَّلاَمِ وَحُسْنُ الْكَلاَمِ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Аффон ривоят қилди, бизга Абдулвоҳид ибн Зиёд ривоят қилди, бизга Усмон ибн Ҳаким Ишоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳадан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Абу Талҳа деди: «Биз ҳовлиларда ўтириб суҳбатлашар эдик. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам келиб, олдимизда туриб: ‹Сизларга нима бўлди, кўча-йўл устидаги мажлислардан (нима истайсизлар)? Йўл устидаги мажлислардан сақланинглар›, деди. Биз: ‹Биз ҳеч бир ёмон (мақсад) учун ўтирганимиз йўқ. Биз (яхши нарсаларни) эслаб, суҳбатлашиш учун ўтирдик›, дедик. У: ‹Бўлмаса, унинг ҳаққини адо этинглар: кўзни (ҳаром)дан тийиш, саломга жавоб бериш ва гўзал сўз айтиш›, деди.»