3886-ҳадисСунани Абу Довуд · Тиббиёт китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنَّا نَرْقِي فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَرَى فِي ذَلِكَ فَقَالَ " اعْرِضُوا عَلَىَّ رُقَاكُمْ لاَ بَأْسَ بِالرُّقَى مَا لَمْ تَكُنْ شِرْكًا " .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Муовия Абдураҳмон ибн Жубайрдан, у отасидан, у Авф ибн Моликдан хабар берди. У деди: «Биз жоҳилиятда руқя қилар эдик, шунинг учун: ‹Эй Расулуллаҳ, бу ҳақда нима дейсиз?› дедик. Шунда у: ‹Руқяларингизни менга кўрсатинглар. Ширк бўлмаса, руқяларда зарар йўқ›, дедилар.»