وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ طَارِقٍ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ حَوْضِي لأَبْعَدُ مِنْ أَيْلَةَ مِنْ عَدَنٍ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لأَذُودُ عَنْهُ الرِّجَالَ كَمَا يَذُودُ الرَّجُلُ الإِبِلَ الْغَرِيبَةَ عَنْ حَوْضِهِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَتَعْرِفُنَا قَالَ " نَعَمْ تَرِدُونَ عَلَىَّ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ آثَارِ الْوُضُوءِ لَيْسَتْ لأَحَدٍ غَيْرِكُمْ " .
Ҳузайфа айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Албатта менинг Ҳавзим — Айла билан Адан орасидан ҳам узоқ (катта); жоним қўлида бўлган Зот ила қасамки, мен одамларни ундан ҳайдайман — бир киши бегона туяларни ўз ҳавзидан ҳайдагандек" деди. Улар: "Эй Расулуллаҳ, бизни танийсанми?" дедилар. У: "Ҳа, сизлар менга вузу изларидан ғурр-муҳажжалун бўлиб келасиз — (бу белги) сиздан бошқа ҳеч кимда йўқ" деди.