أَخْبَرَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ، وَعَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، وَذَكَرَ، آخَرَ قَبْلَهُمَا أَنَّ أَبَا النَّضْرِ، حَدَّثَهُمْ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُ حَتَّى نَقُولَ مَا يُفْطِرُ وَيُفْطِرُ حَتَّى نَقُولَ مَا يَصُومُ وَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي شَهْرٍ أَكْثَرَ صِيَامًا مِنْهُ فِي شَعْبَانَ .
Бизга Робиъ ибн Сулаймон ибн Довуд хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: менга Молик ва Амр ибн ал-Ҳорис хабар берди — у улардан олдин яна бировни ҳам зикр қилди — Абун-Назр уларга Абу Саламадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилибди, у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шу қадар рўза тутар эдиларки, биз: у ифтор қилмайди, дер эдик; ва шу қадар ифтор қилар эдиларки, биз: у рўза тутмайди, дер эдик. Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни Шаъбон ойидагидан кўпроқ рўза тутадиган бирон ойда кўрмадим.»