حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الأَشْجَعِيِّ، قَالَ كُنَّا نَرْقِي فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَرَى فِي ذَلِكَ فَقَالَ " اعْرِضُوا عَلَىَّ رُقَاكُمْ لاَ بَأْسَ بِالرُّقَى مَا لَمْ يَكُنْ فِيهِ شِرْكٌ " .
Менга Абут-Тоҳир ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Муовия ибн Солиҳ, Абдурраҳмон ибн Жубайрдан, у отасидан, у Авф ибн Молик ал-Ашжаъийдан хабар берди: У деди: Биз жоҳилиятда руқя қилар эдик. Шунда: «Эй Расулуллаҳ, бу ҳақда нима дейсиз?» дедик. У: «Руқяларингизни менга тақдим қилинг; руқяларда ширк бўлмас экан, уларда зиён йўқ» дедилар.