حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الرُّقَى فَجَاءَ آلُ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ كَانَتْ عِنْدَنَا رُقْيَةٌ نَرْقِي بِهَا مِنَ الْعَقْرَبِ وَإِنَّكَ نَهَيْتَ عَنِ الرُّقَى . قَالَ فَعَرَضُوهَا عَلَيْهِ . فَقَالَ " مَا أَرَى بَأْسًا مَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ أَنْ يَنْفَعَ أَخَاهُ فَلْيَنْفَعْهُ " .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Абу Муовия ривоят қилди, бизга Аъмаш, Абу Суфёндан, у Жобирдан ривоят қилди: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам руқялардан қайтардилар. Сўнг Амр ибн Ҳазм хонадони Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келиб: «Эй Расулуллаҳ, бизда биз чаён (чақиши)дан руқя қиладиган бир руқя бор эди, сиз эса руқялардан қайтардингиз» дейишди. (Жобир) деди: Улар уни У кишига тақдим қилдилар. У: «Мен унда ҳеч қандай зиён кўрмаяпман; сизлардан ким биродарига фойда беришга қодир бўлса, унга фойда берсин» дедилар.