حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا نُسَلِّمُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ يُصَلِّي فَيَرُدُّ عَلَيْنَا، فَلَمَّا رَجَعْنَا مِنْ عِنْدِ النَّجَاشِيِّ سَلَّمْنَا عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْنَا، فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا نُسَلِّمُ عَلَيْكَ فَتَرُدُّ عَلَيْنَا قَالَ " إِنَّ فِي الصَّلاَةِ شُغْلاً ". فَقُلْتُ لإِبْرَاهِيمَ كَيْفَ تَصْنَعُ أَنْتَ قَالَ أَرُدُّ فِي نَفْسِي.
Яҳё ибн Ҳаммод бизга айтди, Абу Авона бизга айтди, Сулаймондан, Иброҳимдан, Алқамадан, Абдуллаҳ розияллаҳу анҳудан, у деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга — у намоз ўқиб турган пайтда — салом берар эдик, у бизга (саломни) қайтарар эди. Биз Нажошийнинг олдидан (Ҳабашадан) қайтганимизда, унга салом бердик, у бизга (саломни) қайтармади. Биз: «Эй Расулуллаҳ, биз сенга салом берар эдик, сен бизга (саломни) қайтарар эдинг (нега энди қайтармадинг)?», дедик. У: «Албатта намозда (банд бўлиш) машғуллиги бор», деди. Мен Иброҳимга: «Сен ўзинг қандай қиласан?», дедим. У: «Ўз ичимда (саломни) қайтараман», деди.