حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، جَمِيعًا عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ طَلْحَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا دَخَلَ عَلَىَّ قَالَ " هَلْ عِنْدَكُمْ طَعَامٌ " . فَإِذَا قُلْنَا لاَ قَالَ " إِنِّي صَائِمٌ " . زَادَ وَكِيعٌ فَدَخَلَ عَلَيْنَا يَوْمًا آخَرَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أُهْدِيَ لَنَا حَيْسٌ فَحَبَسْنَاهُ لَكَ . فَقَالَ " أَدْنِيهِ " . قَالَ طَلْحَةُ فَأَصْبَحَ صَائِمًا وَأَفْطَرَ .
Бизга Муҳаммад ибн Касийр ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди; (ҳ) яна бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Вакийъ ривоят қилди, иккаласи бирга Талҳа ибн Яҳёдан, у Оиша бинт Талҳадан, у Оишадан розияллаҳу анҳо ривоят қилиб айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менинг ҳузуримга кирганида: «Сизларда таом борми?», дерди. Биз: «Йўқ», десак: «Мен рўзадорман», дерди. Вакийъ (ривоятга) шуни қўшди: Бир куни у яна ҳузуримизга кирди, биз: «Эй Расулуллаҳ, бизга ҳайс (таом) ҳадя қилинди, биз уни сиз учун сақлаб қўйдик», дедик. У: «Уни менга яқинлаштир», деди. Талҳа айтди: Шундай қилиб, у рўзадор ҳолда тонгни қарши олган эди-ю, рўзасини очди.