باب فِي الرُّخْصَةِ فِي ذَلِكَ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، جَمِيعًا عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ طَلْحَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا دَخَلَ عَلَىَّ قَالَ " هَلْ عِنْدَكُمْ طَعَامٌ " . فَإِذَا قُلْنَا لاَ قَالَ " إِنِّي صَائِمٌ " . زَادَ وَكِيعٌ فَدَخَلَ عَلَيْنَا يَوْمًا آخَرَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أُهْدِيَ لَنَا حَيْسٌ فَحَبَسْنَاهُ لَكَ . فَقَالَ " أَدْنِيهِ " . قَالَ طَلْحَةُ فَأَصْبَحَ صَائِمًا وَأَفْطَرَ .
Бизга Муҳаммад ибн Касийр ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди; (ҳ) яна бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Вакийъ ривоят қилди, иккаласи бирга Талҳа ибн Яҳёдан, у Оиша бинт Талҳадан, у Оишадан розияллаҳу анҳо ривоят қилиб айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менинг ҳузуримга кирганида: «Сизларда таом борми?», дерди. Биз: «Йўқ», десак: «Мен рўзадорман», дерди. Вакийъ (ривоятга) шуни қўшди: Бир куни у яна ҳузуримизга кирди, биз: «Эй Расулуллаҳ, бизга ҳайс (таом) ҳадя қилинди, биз уни сиз учун сақлаб қўйдик», дедик. У: «Уни менга яқинлаштир», деди. Талҳа айтди: Шундай қилиб, у рўзадор ҳолда тонгни қарши олган эди-ю, рўзасини очди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أُمِّ هَانِئٍ، قَالَتْ لَمَّا كَانَ يَوْمُ الْفَتْحِ فَتْحِ مَكَّةَ جَاءَتْ فَاطِمَةُ فَجَلَسَتْ عَنْ يَسَارِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأُمُّ هَانِئٍ عَنْ يَمِينِهِ قَالَتْ فَجَاءَتِ الْوَلِيدَةُ بِإِنَاءٍ فِيهِ شَرَابٌ فَنَاوَلَتْهُ فَشَرِبَ مِنْهُ ثُمَّ نَاوَلَهُ أُمَّ هَانِئٍ فَشَرِبَتْ مِنْهُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ أَفْطَرْتُ وَكُنْتُ صَائِمَةً . فَقَالَ لَهَا " أَكُنْتِ تَقْضِينَ شَيْئًا " . قَالَتْ لاَ . قَالَ " فَلاَ يَضُرُّكِ إِنْ كَانَ تَطَوُّعًا " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарийр ибн Абдулҳамийд ривоят қилди, у Язид ибн Абу Зиёддан, у Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорисдан, у Умму Ҳонидан ривоят қилиб айтди: Фатҳ куни, Макка фатҳи куни бўлганида, Фотима келди ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг чап томонига ўтирди, Умму Ҳони эса ўнг томонига. У айтди: Шунда бир чўри ичида ичимлик бўлган идиш билан келди ва уни унга узатди, у ундан ичди, сўнг уни Умму Ҳонига узатди, у ҳам ундан ичди. Кейин у: «Эй Расулуллаҳ, мен рўзадор эдим, рўзамни очиб қўйдим», деди. Шунда у унга: «Сен қазо қилишинг керак бўлган бирор нарса (рўзаси) бор эдими?», деди. У: «Йўқ», деди. У: «Агар бу нафл бўлса, сенга зарари йўқ», деди.