حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ طَلْحَةَ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَأْتِينِي فَيَقُولُ " أَعِنْدَكِ غَدَاءٌ " . فَأَقُولُ لاَ . فَيَقُولُ " إِنِّي صَائِمٌ " . قَالَتْ فَأَتَانِي يَوْمًا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ قَدْ أُهْدِيَتْ لَنَا هَدِيَّةٌ . قَالَ " وَمَا هِيَ " . قَالَتْ قُلْتُ حَيْسٌ . قَالَ " أَمَا إِنِّي قَدْ أَصْبَحْتُ صَائِمًا " . قَالَتْ ثُمَّ أَكَلَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Бишр ибн ас-Сарий ривоят қилди, у Суфёндан, у Талҳа ибн Яҳёдан, у Оиша бинти Талҳадан, у мўминлар онаси Оишадан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузуримга келиб: «Сенда нонушта (таоми) борми?» деб сўрардилар. Мен: «Йўқ,» дердим. Шунда у: «Мен рўзадорман,» дердилар. У деди: бир куни ҳузуримга келдилар ва мен: «Ё Расулаллаҳ, бизга бир ҳадя (совға) келтирилди,» дедим. У: «У нима?» дедилар. Мен: «Ҳайс (хурмо, сариёғ ва қурутдан тайёрланган таом),» дедим. У: «Мен субҳни рўзадор ҳолда кутиб олдим (яъни бугун рўза ният қилгандим),» дедилар. У деди: сўнг едилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ҳадисдир.