أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا فَقَالَ " هَلْ عِنْدَكُمْ شَىْءٌ " . فَقُلْتُ لاَ . قَالَ " فَإِنِّي صَائِمٌ " . ثُمَّ مَرَّ بِي بَعْدَ ذَلِكَ الْيَوْمِ وَقَدْ أُهْدِيَ إِلَىَّ حَيْسٌ فَخَبَأْتُ لَهُ مِنْهُ وَكَانَ يُحِبُّ الْحَيْسَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ أُهْدِيَ لَنَا حَيْسٌ فَخَبَأْتُ لَكَ مِنْهُ . قَالَ " أَدْنِيهِ أَمَا إِنِّي قَدْ أَصْبَحْتُ وَأَنَا صَائِمٌ " . فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ قَالَ " إِنَّمَا مَثَلُ صَوْمِ الْمُتَطَوِّعِ مَثَلُ الرَّجُلِ يُخْرِجُ مِنْ مَالِهِ الصَّدَقَةَ فَإِنْ شَاءَ أَمْضَاهَا وَإِنْ شَاءَ حَبَسَهَا " .
Бизга Амр ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Осим ибн Юсуф ривоят қилди, у деди: бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, у Талҳа ибн Яҳё ибн Талҳадан, у Мужоҳиддан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир куни ҳузуримга кирдилар ва: «Сизларда бирор нарса борми?» дедилар. Мен: «Йўқ,» дедим. У: «Унда мен рўзадор бўламан,» дедилар. Сўнгра ўша кундан кейин яна ёнимга келдилар, менга эса ҳайс (хурмо, ёғ ва қатиқдан тайёрланган таом) ҳадя қилинган эди ва мен у учун ундан (бир оз) сақлаб қўйган эдим — у ҳайсни яхши кўрардилар. (Оиша) деди: «Эй Расулуллаҳ, бизга ҳайс ҳадя қилинди, мен у сизга ундан сақлаб қўйдим.» У: «Уни яқин келтир. (Аммо) мен бугун рўзадор бўлиб тонгни қаршиладим,» дедилар. Сўнг ундан едилар, кейин: «Нафл (ихтиёрий) рўзанинг мисоли, ўз молидан садақа чиқарган кишининг мисоли кабидир: хоҳласа, уни (садақани) ўтказади, хоҳласа, уни сақлаб қолади,» дедилар.