أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، أَنْبَأَنَا شَرِيكٌ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَارَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَوْرَةً قَالَ " أَعِنْدَكِ شَىْءٌ " . قَالَتْ لَيْسَ عِنْدِي شَىْءٌ . قَالَ " فَأَنَا صَائِمٌ " . قَالَتْ ثُمَّ دَارَ عَلَىَّ الثَّانِيَةَ وَقَدْ أُهْدِيَ لَنَا حَيْسٌ فَجِئْتُ بِهِ فَأَكَلَ فَعَجِبْتُ مِنْهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ دَخَلْتَ عَلَىَّ وَأَنْتَ صَائِمٌ ثُمَّ أَكَلْتَ حَيْسًا . قَالَ " نَعَمْ يَا عَائِشَةُ إِنَّمَا مَنْزِلَةُ مَنْ صَامَ فِي غَيْرِ رَمَضَانَ - أَوْ غَيْرِ قَضَاءِ رَمَضَانَ أَوْ فِي التَّطَوُّعِ - بِمَنْزِلَةِ رَجُلٍ أَخْرَجَ صَدَقَةَ مَالِهِ فَجَادَ مِنْهَا بِمَا شَاءَ فَأَمْضَاهُ وَبَخِلَ مِنْهَا بِمَا بَقِيَ فَأَمْسَكَهُ " .
Бизга Абу Довуд хабар берди, у деди: бизга Язид ривоят қилди, бизга Шарик хабар берди, у Талҳа ибн Яҳё ибн Талҳадан, у Мужоҳиддан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ёнимга бир айланиб ўтдилар ва: «Сенда бирор нарса борми?» дедилар. (Оиша) деди: «Менда ҳеч нарса йўқ.» У: «Унда мен рўзадор бўламан,» дедилар. (Оиша) деди: Сўнгра иккинчи марта ёнимга айланиб ўтдилар, бизга эса ҳайс ҳадя қилинган эди, мен уни келтирдим, у едилар. Мен бундан ажабландим ва: «Эй Расулуллаҳ, ёнимга рўзадор бўлиб кирган эдингиз, кейин ҳайс едингиз,» дедим. У: «Ҳа, эй Оиша. Рамазондан бошқа — ёки Рамазон қазосидан бошқа, ёки нафл (рўзасини тутган) — кишининг ҳолати, ўз молининг садақасини чиқарган кишининг ҳолати кабидир: ундан хоҳлаганини сахийлик билан бериб ўтказади ва қолганидан бахиллик қилиб ушлаб қолади,» дедилар.