وَحَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا طَلْحَةُ، بْنُ يَحْيَى بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ بِنْتُ طَلْحَةَ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ " يَا عَائِشَةُ هَلْ عِنْدَكُمْ شَىْءٌ " . قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا عِنْدَنَا شَىْءٌ . قَالَ " فَإِنِّي صَائِمٌ " . قَالَتْ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأُهْدِيَتْ لَنَا هَدِيَّةٌ - أَوْ جَاءَنَا زَوْرٌ - قَالَتْ - فَلَمَّا رَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُهْدِيَتْ لَنَا هَدِيَّةٌ - أَوْ جَاءَنَا زَوْرٌ - وَقَدْ خَبَأْتُ لَكَ شَيْئًا . قَالَ " مَا هُوَ " . قُلْتُ حَيْسٌ . قَالَ " هَاتِيهِ " . فَجِئْتُ بِهِ فَأَكَلَ ثُمَّ قَالَ " قَدْ كُنْتُ أَصْبَحْتُ صَائِمًا " . قَالَ طَلْحَةُ فَحَدَّثْتُ مُجَاهِدًا بِهَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ ذَاكَ بِمَنْزِلَةِ الرَّجُلِ يُخْرِجُ الصَّدَقَةَ مِنْ مَالِهِ فَإِنْ شَاءَ أَمْضَاهَا وَإِنْ شَاءَ أَمْسَكَهَا.
Оиша — мўминлар онаси (розияллаҳу анҳо) айтди: Бир кун Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эй Оиша, сизларда бир нарса борми?» деди. Мен: «Эй Расулуллаҳ, бизда ҳеч нарса йўқ» дедим. У: «Ундай бўлса, мен рўзадор(ман)» деди. Кейин Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (уйдан) чиқди; бас бизга бир ҳадя (совға) келтирилди — ёки бизга меҳмонлар келди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қайтганида, мен: «Эй Расулуллаҳ, бизга бир ҳадя келтирилди — ёки бизга меҳмон келди — мен сенга бир нарса яшириб (асраб) қўйдим» дедим. У: «У нима?» деди. Мен: «Ҳайс (хурмо, сариёғ ва пишлоқдан тайёрланган таом)» дедим. У: «Уни келтир» деди. Бас мен уни келтирдим; у еди, кейин: «Мен эрталаб рўзадор бўлиб турган эдим» деди. Талҳа: Мен бу ҳадисни Мужоҳидга айтдим; у: «Бу — киши ўз молидан садақани чиқарган(тайёрлаган) ҳолига ўхшайди: хоҳласа, уни амалга оширади; хоҳласа, уни ушлаб қолади» деди.