حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، أَخْبَرَنَا حَمَّادٌ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُمْهَانَ، عَنْ سَفِينَةَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ رَجُلاً، أَضَافَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ فَصَنَعَ لَهُ طَعَامًا فَقَالَتْ فَاطِمَةُ لَوْ دَعَوْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَكَلَ مَعَنَا . فَدَعَوْهُ فَجَاءَ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى عِضَادَتَىِ الْبَابِ فَرَأَى الْقِرَامَ قَدْ ضُرِبَ بِهِ فِي نَاحِيَةِ الْبَيْتِ فَرَجَعَ فَقَالَتْ فَاطِمَةُ لِعَلِيٍّ الْحَقْهُ فَانْظُرْ مَا رَجَعَهُ . فَتَبِعْتُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا رَدَّكَ فَقَالَ " إِنَّهُ لَيْسَ لِي أَوْ لِنَبِيٍّ أَنْ يَدْخُلَ بَيْتًا مُزَوَّقًا " .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод Саид ибн Жумҳондан, у Сафина Абу Абдурроҳмондан хабар берди: Бир киши Алий ибн Абу Толибни меҳмон қилди ва у учун таом тайёрлади. Фотима: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни чақирсак, биз билан бирга есалар (қани эди)» деди. Шунда уни (Расулуллаҳни) чақиришди, келдилар ва қўлларини эшикнинг икки кесакисига қўйдилар. Уйнинг бир томонида нақшли парда осилганини кўрдилар-да, қайтиб кетдилар. Фотима Алийга: «Унга (Расулуллаҳга) етинг ва нима қайтарганини (сабабини) кўринг» деди. (Сафина айтди:) Мен уларнинг ортидан бордим ва: «Эй Расулуллаҳ, сизни нима қайтарди?» дедим. (Расулуллаҳ): «Албатта, менга ёки (бошқа) бир набийга безатилган (нақшланган) уйга кириш (лойиқ) эмас» дедилар.