حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ لاِبْنِ عَبَّاسٍ مَا بَالُ أَهْلِ هَذَا الْبَيْتِ يَسْقُونَ النَّبِيذَ وَبَنُو عَمِّهِمْ يَسْقُونَ اللَّبَنَ وَالْعَسَلَ وَالسَّوِيقَ أَبُخْلٌ بِهِمْ أَمْ حَاجَةٌ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ مَا بِنَا مِنْ بُخْلٍ وَلاَ بِنَا مِنْ حَاجَةٍ وَلَكِنْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَاحِلَتِهِ وَخَلْفَهُ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِشَرَابٍ فَأُتِيَ بِنَبِيذٍ فَشَرِبَ مِنْهُ وَدَفَعَ فَضْلَهُ إِلَى أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ فَشَرِبَ مِنْهُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَحْسَنْتُمْ وَأَجْمَلْتُمْ كَذَلِكَ فَافْعَلُوا " . فَنَحْنُ هَكَذَا لاَ نُرِيدُ أَنْ نُغَيِّرَ مَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Амр ибн Авн ривоят қилди, бизга Холид Ҳумайддан, у Бакр ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди. У деди: Бир киши Ибн Аббосга: «Мана бу уйнинг аҳли нима учун набиз (хурмодан ичимлик) суюради-ю, уларнинг амакиваччалари сут, асал ва савитқ суюради? Бу уларнинг бахиллигиданми ёки эҳтиёжданми?» деди. Ибн Аббос деди: «Бизда на бахиллик бор, на эҳтиёж. Лекин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам улови устида, орқаларида Усома ибн Зайд билан кирдилар, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ичимлик сўрадилар, уларга набиз келтирилди, ундан ичдилар, қолганини Усома ибн Зайдга бердилар, у ҳам ундан ичди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Яхши қилдингиз, гўзал қилдингиз, шундай қилаверинглар›, дедилар. Шу боис биз шундаймиз, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтган нарсани ўзгартиришни истамаймиз.»