حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، قَالَ وَحَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ عَاصِمٍ الْكُلَيْبِيُّ ـ وَأَنَا لِحَدِيثِ الْقَاسِمِ، أَحْفَظُ ـ عَنْ زَهْدَمٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ أَبِي مُوسَى، فَأُتِيَ ذَكَرَ دَجَاجَةً وَعِنْدَهُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي تَيْمِ اللَّهِ أَحْمَرُ كَأَنَّهُ مِنَ الْمَوَالِي، فَدَعَاهُ لِلطَّعَامِ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُهُ يَأْكُلُ شَيْئًا، فَقَذِرْتُهُ، فَحَلَفْتُ لاَ آكُلُ. فَقَالَ هَلُمَّ فَلأُحَدِّثْكُمْ عَنْ ذَاكَ، إِنِّي أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي نَفَرٍ مِنَ الأَشْعَرِيِّينَ نَسْتَحْمِلُهُ فَقَالَ " وَاللَّهِ لاَ أَحْمِلُكُمْ، وَمَا عِنْدِي مَا أَحْمِلُكُمْ ". وَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِنَهْبِ إِبِلٍ، فَسَأَلَ عَنَّا فَقَالَ " أَيْنَ النَّفَرُ الأَشْعَرِيُّونَ ". فَأَمَرَ لَنَا بِخَمْسِ ذَوْدٍ غُرِّ الذُّرَى، فَلَمَّا انْطَلَقْنَا قُلْنَا مَا صَنَعْنَا لاَ يُبَارَكُ لَنَا، فَرَجَعْنَا إِلَيْهِ فَقُلْنَا إِنَّا سَأَلْنَاكَ أَنْ تَحْمِلَنَا، فَحَلَفْتَ أَنْ لاَ تَحْمِلَنَا أَفَنَسِيتَ قَالَ " لَسْتُ أَنَا حَمَلْتُكُمْ، وَلَكِنَّ اللَّهَ حَمَلَكُمْ، وَإِنِّي وَاللَّهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لاَ أَحْلِفُ عَلَى يَمِينٍ فَأَرَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا إِلاَّ أَتَيْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ وَتَحَلَّلْتُهَا ".
Абдуллаҳ ибн Абдулваҳҳоб бизга айтди, Ҳаммод бизга айтди, Айюб бизга айтди, Абу Қилобадан, у деди: Ва менга Қосим ибн Осим Кулайбий айтди — мен Қосимнинг ҳадисини ёдроқ биламан — Заҳдамдан, у деди: Биз Абу Мусонинг олдида эдик, унга (таом) келтирилди — товуқ (гўшти) эслатилди — унинг ёнида Бану Таймиллаҳдан қизғиш, гўё мавлолардан (озод қилинган)дек бир киши бор эди. У (Абу Мусо) уни таомга чақирди. У: «Мен уни (товуқни) бирор нарса еётганини кўриб, ундан иргандим ва уни емасликка қасам ичдим», деди. У (Абу Мусо): «Кел, мен сенга бу ҳақда айтиб берай. Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига ашъарийлардан бир гуруҳ билан ундан улов сўраб келдим. У: ‹Аллаҳга қасамки, мен сизларни кўтармайман (улов бермайман), менда сизларни кўтарадиган (улов) йўқ›, деди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ўлжа туялар келтирилди, у биз ҳақимизда сўраб: ‹Ашъарий гуруҳ қани?›, деди ва биз учун оқ ўркачли беш туя (беришга) буюрди. Биз жўнаганимизда: ‹Биз нима қилдик? Бизга барака берилмайди (Набий қасам ичганди)›, дедик ва унинг олдига қайтиб: ‹Биз сендан бизни кўтаришингни сўрагандик, сен бизни кўтармасликка қасам ичган эдинг; (энди) бердинг-ку, унутдингми?›, дедик. У: ‹Сизларни мен кўтармадим, балки Аллаҳ сизларни кўтарди. Аллаҳга қасамки, мен, иншааллаҳ, бирор нарсага қасам ичиб, сўнг ундан бошқасини ундан яхшироқ кўрсам, албатта яхшироқ бўлган (иш)ни қиламан ва ундан (қасамдан) чиқаман (каффорат бераман)›, деди», деди.