حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، وَالْقَاسِمِ التَّمِيمِيِّ، عَنْ زَهْدَمٍ، قَالَ كَانَ بَيْنَ هَذَا الْحَىِّ مِنْ جُرْمٍ وَبَيْنَ الأَشْعَرِيِّينَ وُدٌّ وَإِخَاءٌ، فَكُنَّا عِنْدَ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ فَقُرِّبَ إِلَيْهِ الطَّعَامُ فِيهِ لَحْمُ دَجَاجٍ، وَعِنْدَهُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي تَيْمِ اللَّهِ كَأَنَّهُ مِنَ الْمَوَالِي، فَدَعَاهُ إِلَيْهِ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُهُ يَأْكُلُ شَيْئًا ف��قَذِرْتُهُ، فَحَلَفْتُ لاَ آكُلُهُ. فَقَالَ هَلُمَّ فَلأُحَدِّثْكَ عَنْ ذَاكَ، إِنِّي أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي نَفَرٍ مِنَ الأَشْعَرِيِّينَ نَسْتَحْمِلُهُ قَالَ " وَاللَّهِ لاَ أَحْمِلُكُمْ وَمَا عِنْدِي مَا أَحْمِلُكُمْ ". فَأُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِنَهْبِ إِبِلٍ فَسَأَلَ عَنَّا فَقَالَ " أَيْنَ النَّفَرُ الأَشْعَرِيُّونَ ". فَأَمَرَ لَنَا بِخَمْسِ ذَوْدٍ غُرِّ الذُّرَى، ثُمَّ انْطَلَقْنَا قُلْنَا مَا صَنَعْنَا حَلَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ يَحْمِلُنَا، وَمَا عِنْدَهُ مَا يَحْمِلُنَا، ثُمَّ حَمَلَنَا، تَغَفَّلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمِينَهُ، وَاللَّهِ لاَ نُفْلِحُ أَبَدًا، فَرَجَعْنَا إِلَيْهِ فَقُلْنَا لَهُ فَقَالَ " لَسْتُ أَنَا أَحْمِلُكُمْ، وَلَكِنَّ اللَّهَ حَمَلَكُمْ، إِنِّي وَاللَّهِ لاَ أَحْلِفُ عَلَى يَمِينٍ فَأَرَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا، إِلاَّ أَتَيْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ مِنْهُ، وَتَحَلَّلْتُهَا ".
Заҳдам айтди: Мана шу Журм қабиласи билан Ашъарийлар орасида дўстлик ва биродарлик бор эди. Биз Абу Мусо ал-Ашъарийнинг олдида эдик, унга таом яқинлаштирилди — унда товуқ гўшти бор эди. Унинг янида Бану Таймуллаҳдан бир киши — гўё мавлолардан (хизматчи)дек — (бор) эди. (Абу Мусо) уни (еишга) чақирди. У: "Мен уни (товуқни) бир нарса еб турганини кўрдим ва ундан жиркандим, шунинг учун уни емасликка қасам ичдим" деди. (Абу Мусо): "Кел, мен сенга бу ҳақда айтиб бераман. Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига Ашъарийлардан бир неча киши билан — ундан улов (туя) сўраб — келдим. У: ‹Валлаҳи, мен сизларни миндираолдирмайман, менда сизларни миндирадиган (улов) ҳам йўқ› деди. Кейин Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (ғанимат) туялар келтирилди. У биз ҳақимизда сўради ва: ‹Ашъарийлардан бўлган жамоа қаерда?› деди ва бизга — энг яхши (оқ ўркачли) бешта туя буюрди. Кейин биз кетдик ва: ‹Биз нима қилдик?! Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни миндирмасликка қасам ичди, ва унда бизни миндирадиган (улов) йўқ эди, кейин у бизни миндирди; биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни қасамидан ғофил (унутган) қолдирдик; валлаҳи, биз ҳеч қачон нажот топмаймиз› дедик ва унга қайтдик. Биз унга (шуни) айтдик. У: ‹Сизни мен миндирмадим, балки Аллаҳ сизни миндирди. Валлаҳи, мен бир қасам ичиб, ундан бошқасини ундан яхшироқ деб кўрсам, албатта ундан яхшироқ бўлганини қиламан ва уни (қасамни) ечаман (каффорат бераман)› деди" деди.