وَيُذْكَرُ عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَنْبَسَةُ بْنُ سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يُخْبِرُ سَعِيدَ بْنَ الْعَاصِي قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبَانَ عَلَى سَرِيَّةٍ مِنَ الْمَدِينَةِ قِبَلَ نَجْدٍ، قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقَدِمَ أَبَانُ وَأَصْحَابُهُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِخَيْبَرَ، بَعْدَ مَا افْتَتَحَهَا، وَإِنَّ حُزْمَ خَيْلِهِمْ لَلِيفٌ، قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، لاَ تَقْسِمْ لَهُمْ. قَالَ أَبَانُ وَأَنْتَ بِهَذَا يَا وَبْرُ تَحَدَّرَ مِنْ رَأْسِ ضَأْنٍ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَا أَبَانُ اجْلِسْ " فَلَمْ يَقْسِمْ لَهُمْ.
Зубайдийдан, у Зуҳрийдан зикр қилинади: У деди: Менга Анбаса ибн Саид хабар бердики, у Абу Ҳурайра Саид ибн ал-Осга хабар бераётганини эшитди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Абонни Мадинадан Нажд томонга бир сарийя (отряд) устига (бошлиқ қилиб) юборди. Абу Ҳурайра айтди: Абон ва шериклари Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига Хайбарга, у уни фатҳ қилганидан кейин келдилар, уларнинг отларининг тасмалари лиф (хурмо толаси)дан эди. Абу Ҳурайра айтди: Мен дедим: «Эй Расулуллаҳ, уларга (ўлжадан) улуш ажратма.» Абон деди: «Сен буни айтяпсанми, эй заън бошидан думалаб тушган каламуш!» Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Эй Абон, ўтир.» У уларга улуш ажратмади.