حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْوَلِيدِ الزُّبَيْدِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ عَنْبَسَةَ بْنَ سَعِيدٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يُحَدِّثُ سَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ أَبَانَ بْنَ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ عَلَى سَرِيَّةٍ مِنَ الْمَدِينَةِ قِبَلَ نَجْدٍ فَقَدِمَ أَبَانُ بْنُ سَعِيدٍ وَأَصْحَابُهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِخَيْبَرَ بَعْدَ أَنْ فَتَحَهَا وَإِنَّ حُزُمَ خَيْلِهِمْ لِيفٌ فَقَالَ أَبَانُ اقْسِمْ لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ لاَ تَقْسِمْ لَهُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ أَبَانُ أَنْتَ بِهَا يَا وَبْرُ تَحَدَّرُ عَلَيْنَا مِنْ رَأْسِ ضَالٍ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اجْلِسْ يَا أَبَانُ " . وَلَمْ يَقْسِمْ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Саъийд ибн Мансур ривоят қилди, деди: Бизга Исмаъийл ибн Айёш Муҳаммад ибн ал-Валид аз-Зубайдийдан, у Зуҳрийдан ривоят қилди: Анбаса ибн Саъийд унга хабар берди: у Абу Ҳурайранинг Саъийд ибн ал-Осга ривоят қилаётганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Абон ибн Саъийд ибн ал-Осни Мадинадан Нажд томонга бир сарая (кичик қўшин) билан жўнатдилар. Абон ибн Саъийд ва унинг шериклари Хайбарни фатҳ қилгандан кейин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига Хайбарда келишди, отларининг айиллари хурмо толасидан эди. Абон: «Бизга ҳам улуш ажрат, эй Аллаҳнинг Расули!» деди. Абу Ҳурайра айтди: Мен: «Уларга улуш ажратма, эй Аллаҳнинг Расули!» дедим. Шунда Абон: «Сен буни гапиряпсанми, эй капалакдек арзимас! Дарахт тепасидан бизнинг устимизга тушиб!» деди. Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ўтир, эй Абон» дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга улуш ажратмадилар.