حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، أَنَّ نَجْدَةَ الْحَرُورِيَّ، كَتَبَ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ يَسْأَلُهُ هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَغْزُو بِالنِّسَاءِ وَهَلْ كَانَ يَضْرِبُ لَهُنَّ بِسَهْمٍ فَكَتَبَ إِلَيْهِ ابْنُ عَبَّاسٍ كَتَبْتَ إِلَىَّ تَسْأَلُنِي هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَغْزُو بِالنِّسَاءِ وَكَانَ يَغْزُو بِهِنَّ فَيُدَاوِينَ الْمَرْضَى وَيُحْذَيْنَ مِنَ الْغَنِيمَةِ وَأَمَّا يُسْهِمُ فَلَمْ يَضْرِبْ لَهُنَّ بِسَهْمٍ . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ وَأُمِّ عَطِيَّةَ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ يُسْهَمُ لِلْمَرْأَةِ وَالصَّبِيِّ . وَهُوَ قَوْلُ الأَوْزَاعِيِّ قَالَ الأَوْزَاعِيُّ وَأَسْهَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِلصِّبْيَانِ بِخَيْبَرَ وَأَسْهَمَتْ أَئِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ لِكُلِّ مَوْلُودٍ وُلِدَ فِي أَرْضِ الْحَرْبِ . قَالَ الأَوْزَاعِيُّ وَأَسْهَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِلنِّسَاءِ بِخَيْبَرَ وَأَخَذَ بِذَلِكَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدَهُ . حَدَّثَنَا بِذَلِكَ عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنِ الأَوْزَاعِيِّ بِهَذَا . وَمَعْنَى قَوْلِهِ وَيُحْذَيْنَ مِنَ الْغَنِيمَةِ يَقُولُ يُرْضَخُ لَهُنَّ بِشَيْءٍ مِنَ الْغَنِيمَةِ يُعْطَيْنَ شَيْئًا .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Ҳотим ибн Исмоил, Жаъфар ибн Муҳаммаддан, у отасидан, у Язид ибн Ҳурмуздан (ривоят қилдики), Нажда ал-Ҳарурий Ибн Аббосга мактуб йўллаб, ундан: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аёллар билан ғазот қилармидилар ва уларга (ўлжадан) улуш ажратармидилар, деб сўради. Ибн Аббос унга мактуб ёзиб: «Сен менга ёзиб, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аёллар билан ғазот қилармидилар деб сўрабсан. (Ҳа,) у (зот) улар билан ғазот қилардилар, улар ярадорларни даволарди ва ўлжадан уларга (бирор нарса) бериларди. Аммо улуш (жангчи улуши)га келсак, у (зот) уларга улуш ажратмаганлар,» деди. Бу бобда Анас ва Умм Атийядан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Аксар илм аҳли наздида амал шунга (биноан)дир; бу Суфён ас-Саврий ва Шофиийнинг сўзидир. Баъзилари: «Аёлга ва болага улуш ажратилади,» дедилар; бу ал-Авзоийнинг сўзидир. Ал-Авзоий деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хайбарда болаларга улуш ажратдилар, мусулмонларнинг имомлари уруш ерида туғилган ҳар бир чақалоққа улуш ажратдилар. Ал-Авзоий деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хайбарда аёлларга улуш ажратдилар, ундан кейин мусулмонлар ҳам шунга амал қилдилар. Буни бизга Али ибн Хашрам ривоят қилди, у деди: бизга Исо ибн Юнус ал-Авзоийдан шуни ривоят қилди. Унинг «ўлжадан уларга (бирор нарса) бериларди» деган сўзининг маъноси шуки, уларга ўлжадан бирор нарса инъом этилади, уларга (бирор) нарса берилади, демоқчи.