Сочи боғланган ҳолда намоз ўқиш

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَبِي عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنِي عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ رَأَى أَبَا رَافِعٍ مَوْلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ وَهُوَ يُصَلِّي قَائِمًا وَقَدْ غَرَزَ ضُفُرَهُ فِي قَفَاهُ فَحَلَّهَا أَبُو رَافِعٍ فَالْتَفَتَ حَسَنٌ إِلَيْهِ مُغْضَبًا فَقَالَ أَبُو رَافِعٍ أَقْبِلْ عَلَى صَلاَتِكَ وَلاَ تَغْضَبْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ ذَلِكَ كِفْلُ الشَّيْطَانِ ‏"‏ ‏.‏ يَعْنِي مَقْعَدَ الشَّيْطَانِ يَعْنِي مَغْرِزَ ضُفُرِهِ ‏.‏

Бизга Ҳасан ибн Аби Алий, бизга Абдурраззоқ, Ибн Журайждан, менга Имрон ибн Мусо, Саъийд ибн Аби Саъийд ал-Мақбурийдан ривоят қилдики, у отасидан ривоят қилиб айтди: У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг озод қилган қули Абу Рофиъни Ҳасан ибн Алий алайҳимассаломнинг ёнидан ўтаётганида кўрди. У (Ҳасан) тик туриб намоз ўқиётган, сочининг ўримини энсасига тугиб олган эди. Абу Рофиъ уни ечиб қўйди. Ҳасан унга ғазаб билан ўгирилди. Абу Рофиъ деди: Намозингга юзлан ва ғазабланма. Чунки мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитганман: «Бу шайтоннинг ўрнидир» — яъни шайтоннинг ўтирар жойи, яъни соч ўрими тугилган жой.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، أَنَّ بُكَيْرًا، حَدَّثَهُ أَنَّ كُرَيْبًا مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ رَأَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْحَارِثِ يُصَلِّي وَرَأْسُهُ مَعْقُوصٌ مِنْ وَرَائِهِ فَقَامَ وَرَاءَهُ فَجَعَلَ يَحُلُّهُ وَأَقَرَّ لَهُ الآخَرُ فَلَمَّا انْصَرَفَ أَقْبَلَ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقَالَ مَا لَكَ وَرَأْسِي قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ إِنَّمَا مَثَلُ هَذَا مَثَلُ الَّذِي يُصَلِّي وَهُوَ مَكْتُوفٌ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Салама, бизга Ибн Ваҳб, Амр ибн ал-Ҳорисдан ривоят қилдики, Букайр унга айтди: Ибн Аббоснинг озод қилган қули Курайб унга айтдики, Абдуллаҳ ибн Аббос Абдуллаҳ ибн ал-Ҳориснинг намоз ўқиётганини, боши орқасидан тугиб қўйилганини кўрди. Сўнг унинг орқасида туриб уни еча бошлади, анави (Ибн ал-Ҳорис) эса унга (ечишга) имкон берди. У (намоздан) бўшагач, Ибн Аббосга юзланиб деди: Сенинг бошим билан нима ишинг бор? У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитганман: «Бундай кишининг мисоли худди қўли орқасига боғланган ҳолда намоз ўқиётган кишининг мисолидир.»