Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Иброҳим — яъни ибн Саъд — ривоят қилди, бизга Ибн Шиҳоб ривоят қилди, Абдуллаҳ ибн Каъб ибн Молик ал-Ансорийдан: Ансорлардан бўлган бир қўшин ўз амири билан Форс ерида эди. Умар ҳар йили қўшинларни алмаштириб турар эди. Бир бор Умар улардан ғофил бўлиб қолди. Муддат ўтгач, ўша чегарадагилар қайтиб келдилар ва бу иш уларга оғир ботди, улар Умарга таҳдид қилдилар — ҳолбуки улар Расулуллаҳнинг ашоблари эдилар. Улар: «Эй Умар, сен биздан ғофил бўлдинг ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам баъзи ғозийларни бошқалари билан алмаштириб туришни буюрган ишни биз ҳақимизда тарк этдинг» дедилар.
Бизга Маҳмуд ибн Холид ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Оиз ривоят қилди, бизга Валид ривоят қилди, бизга Ийсо ибн Юнус ривоят қилди, менга Адий ибн Адий ал-Киндийнинг бир ўғли ривоят қилган нарсада ривоят қилди: Умар ибн Абдулазиз шундай ёзди: «Кимда-ким файъ (жангсиз қўлга кирган ўлжа) жойлари ҳақида сўраса, у Умар ибн Хаттоб розияллаҳу анҳу ҳукм қилган нарсадир. Мўминлар уни адолатли ва Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ‹Аллаҳ ҳақни Умарнинг тили ва қалбига қўйди› деган сўзига мувофиқ деб топдилар.» У (Умар) атўларни (нафақаларни) белгилади ва дин аҳлига уларга вожиб қилинган жизя бадалига зимма (ҳимоя аҳди) боғлади, унда на хумс, на ўлжа улушини солди.
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Ишоқ ривоят қилди, Макҳулдан, у Ғузайф ибн Ҳорисдан, у Абу Зардан: У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Албатта, Аллаҳ ҳақни Умарнинг тилига қўйган, у ўша билан сўзлайди.»