باب الدُّعَاءِ لِلْمَرِيضِ عِنْدَ الْعِيَادَةِ
حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَبُو خَالِدٍ، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ عَادَ مَرِيضًا لَمْ يَحْضُرْ أَجَلُهُ فَقَالَ عِنْدَهُ سَبْعَ مِرَارٍ أَسْأَلُ اللَّهَ الْعَظِيمَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ أَنْ يَشْفِيَكَ إِلاَّ عَافَاهُ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ الْمَرَضِ " .
Бизга Робиъ ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, бизга Язид Абу Холид ал-Минҳол ибн Амрдан, у Саъид ибн Жубайрдан, у ибн Аббосдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У киши: «Ким ажали етмаган бир касални бориб кўрса-ю, унинг ҳузурида етти марта ‹Буюк Аллаҳдан, улуғ Аршнинг Роббидан сени шифо беришини сўрайман› деса, албатта Аллаҳ уни ўша касалликдан халос қилади» дедилар.
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدٍ الرَّمْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ حُيَىِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيِّ، عَنِ ابْنِ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا جَاءَ الرَّجُلُ يَعُودُ مَرِيضًا فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ اشْفِ عَبْدَكَ يَنْكَأُ لَكَ عَدُوًّا أَوْ يَمْشِي لَكَ إِلَى جَنَازَةٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَالَ ابْنُ السَّرْحِ " إِلَى صَلاَةٍ " .
Бизга Язид ибн Холид ар-Рамлий ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб Ҳуяй ибн Абдуллаҳдан, у Абу Абдурраҳмон ал-Ҳубулийдан, у ибн Амрдан ривоят қилди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бир киши касални бориб кўришга келганида, ‹Эй Аллаҳ, Сенинг учун душманга зарба берадиган ёки Сен томон (Сенинг йўлингда) жанозага юрадиган бандангга шифо бер› деб айтсин» дедилар. Абу Довуд деди: Ибн Сарҳ: «...намозга (юрадиган)» деди.