حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدٍ الرَّمْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ حُيَىِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيِّ، عَنِ ابْنِ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا جَاءَ الرَّجُلُ يَعُودُ مَرِيضًا فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ اشْفِ عَبْدَكَ يَنْكَأُ لَكَ عَدُوًّا أَوْ يَمْشِي لَكَ إِلَى جَنَازَةٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَالَ ابْنُ السَّرْحِ " إِلَى صَلاَةٍ " .
Бизга Язид ибн Холид ар-Рамлий ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб Ҳуяй ибн Абдуллаҳдан, у Абу Абдурраҳмон ал-Ҳубулийдан, у ибн Амрдан ривоят қилди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бир киши касални бориб кўришга келганида, ‹Эй Аллаҳ, Сенинг учун душманга зарба берадиган ёки Сен томон (Сенинг йўлингда) жанозага юрадиган бандангга шифо бер› деб айтсин» дедилар. Абу Довуд деди: Ибн Сарҳ: «...намозга (юрадиган)» деди.