حَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، ح وَحَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي مُرَاوِحٍ اللَّيْثِيِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الأَعْمَالِ أَفْضَلُ قَالَ " الإِيمَانُ بِاللَّهِ وَالْجِهَادُ فِي سَبِيلِهِ " . قَالَ قُلْتُ أَىُّ الرِّقَابِ أَفْضَلُ قَالَ " أَنْفَسُهَا عِنْدَ أَهْلِهَا وَأَكْثَرُهَا ثَمَنًا " . قَالَ قُلْتُ فَإِنْ لَمْ أَفْعَلْ قَالَ " تُعِينُ صَانِعًا أَوْ تَصْنَعُ لأَخْرَقَ " . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ ضَعُفْتُ عَنْ بَعْضِ الْعَمَلِ قَالَ " تَكُفُّ شَرَّكَ عَنِ النَّاسِ فَإِنَّهَا صَدَقَةٌ مِنْكَ عَلَى نَفْسِكَ " .
Абу Зарр айтди: Мен: "Эй Расулуллаҳ, қайси амал афзал?" дедим. У: "Аллаҳга иймон ва Унинг йўлида жиҳод" деди. Мен: "Қайси (қул) озод қилиш афзал?" дедим. У: "Эгалари наздида энг нафис ва нархи энг кўп бўлгани" деди. Мен: "Агар (буни) қила олмасам-чи?" дедим. У: "Бир ҳунармандга ёрдам берасан ёки уддабуронсиз (қўлидан келмайдиган) кишига (иш) қилиб берасан" деди. Мен: "Эй Расулуллаҳ, айтинг-чи, агар баъзи амалдан ожиз бўлсам-чи?" дедим. У: "Ўз ёмонлигингни одамлардан тўсасан (уларга зарар бермайсан) — чунки бу — сен томондан ўз нафсингга (қилинган) бир садақадир" деди.