حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْمُبَارَكِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، وَيُونُسُ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنِ الأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ ذَهَبْتُ لأَنْصُرَ هَذَا الرَّجُلَ، فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرَةَ فَقَالَ أَيْنَ تُرِيدُ قُلْتُ أَنْصُرُ هَذَا الرَّجُلَ. قَالَ ارْجِعْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا الْتَقَى الْمُسْلِمَانِ بِسَيْفَيْهِمَا فَالْقَاتِلُ وَالْمَقْتُولُ فِي النَّارِ ". فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الْقَاتِلُ فَمَا بَالُ الْمَقْتُولِ قَالَ " إِنَّهُ كَانَ حَرِيصًا عَلَى قَتْلِ صَاحِبِهِ ".
Бизга Абдурраҳмон ибн ал-Муборак ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, бизга Айюб ва Юнус, ал-Ҳасандан, у ал-Аҳнаф ибн Қайсдан ривоят қилди, у деди: Мен шу кишига (жангда) ёрдам бериш учун кетаётган эдим, Абу Бакра мени учратиб: «Қаёққа кетяпсан?» деди. Мен: «Шу кишига ёрдам беришга,» дедим. У: «Қайт! Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шундай деяётганларини эшитганман: ‹Икки мусулмон қиличлари билан тўқнашса, ўлдирган ҳам, ўлдирилган ҳам дўзахдадир.› Мен: ‹Эй Расулуллаҳ, бу ўлдиргани (шундай), ўлдирилганнинг ҳоли нечун?› дедим. У: ‹Чунки у ҳам шеригини ўлдиришга ҳарис эди›, дедилар,» деди.