حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْمُبَارَكِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، وَيُونُسُ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنِ الأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ ذَهَبْتُ لأَنْصُرَ هَذَا الرَّجُلَ، فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرَةَ فَقَالَ أَيْنَ تُرِيدُ قُلْتُ أَنْصُرُ هَذَا الرَّجُلَ. قَالَ ارْجِعْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا الْتَقَى الْمُسْلِمَانِ بِسَيْفَيْهِمَا فَالْقَاتِلُ وَالْمَقْتُولُ فِي النَّارِ ". قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الْقَاتِلُ فَمَا بَالُ الْمَقْتُولِ قَالَ " إِنَّهُ كَانَ حَرِيصًا عَلَى قَتْلِ صَاحِبِهِ ".
Аҳнаф ибн Қайс айтди: "Мен шу кишига (Алига) ёрдам бергани бормоқчи эдим. Абу Бакра менга йўлиқди ва: «Қаерга бормоқчисан?» деди. Мен: «Шу кишига ёрдам бераман» дедим. У: «Қайтиб кет! Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: ‹Икки мусулмон ўз қиличлари билан тўқнашса, қотил ҳам, мақтул (ўлдирилган) ҳам дўзахдадиръ деганини эшитдим» деди. Мен: «Эй Расулуллаҳ, бу қотил, лекин мақтул нима учун?» дедим. Деди: «Албатта у (мақтул) ҳам ўз шеригини ўлдиришга ҳарис (интилувчи) эди»."