حَدَّثَنِي أَبُو كَامِلٍ، فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ الْجَحْدَرِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، وَيُونُسَ عَنِ الْحَسَنِ، عَنِ الأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ خَرَجْتُ وَأَنَا أُرِيدُ، هَذَا الرَّجُلَ فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرَةَ فَقَالَ أَيْنَ تُرِيدُ يَا أَحْنَفُ قَالَ قُلْتُ أُرِيدُ نَصْرَ ابْنِ عَمِّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - يَعْنِي عَلِيًّا - قَالَ فَقَالَ لِي يَا أَحْنَفُ ارْجِعْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا تَوَاجَهَ الْمُسْلِمَانِ بِسَيْفَيْهِمَا فَالْقَاتِلُ وَالْمَقْتُولُ فِي النَّارِ " . قَالَ فَقُلْتُ أَوْ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الْقَاتِلُ فَمَا بَالُ الْمَقْتُولِ قَالَ " إِنَّهُ قَدْ أَرَادَ قَتْلَ صَاحِبِهِ " .
Менга Абу Комил Фузайл ибн Ҳусайн ал-Жаҳдарий ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд Айюб ва Юнусдан, улар ал-Ҳасандан, у ал-Аҳнаф ибн Қайсдан ривоят қилди, у деди: Мен бу кишини (Алийни) қўллаб чиқиб кетаётган эдим, Абу Бакра мени учратиб қолди ва: «Қаёққа кетяпсан, эй Аҳнаф?» деди. Мен: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг амакиваччасини — яъни Алийни — қўллашга кетяпман» дедим. У менга: «Эй Аҳнаф, қайт! Чунки мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: ‹Икки мусулмон ўз қиличлари билан бир-бирига қарама-қарши турса, ўлдирган ҳам, ўлдирилган ҳам дўзахдадир› деганини эшитганман» деди. Мен: «Эй Расулуллаҳ, мана бу ўлдиргани (учун дўзахда), ўлдирилганнинг ҳоли нима бўлди?» дедим ёки шундай дейилди. У: «Чунки у ҳам ўз шеригини ўлдирмоқчи бўлган эди» — деди.