حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، - وَاللَّفْظُ مُتَقَارِبٌ - أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ، عَنِ الْمِقْدَادِ بْنِ الأَسْوَدِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ لَقِيتُ رَجُلاً مِنَ الْكُفَّارِ فَقَاتَلَنِي فَضَرَبَ إِحْدَى يَدَىَّ بِالسَّيْفِ فَقَطَعَهَا . ثُمَّ لاَذَ مِنِّي بِشَجَرَةٍ فَقَالَ أَسْلَمْتُ لِلَّهِ . أَفَأَقْتُلُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَعْدَ أَنْ قَالَهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقْتُلْهُ " . قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ قَدْ قَطَعَ يَدِي ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ بَعْدَ أَنْ قَطَعَهَا أَفَأَقْتُلُهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقْتُلْهُ فَإِنْ قَتَلْتَهُ فَإِنَّهُ بِمَنْزِلَتِكَ قَبْلَ أَنْ تَقْتُلَهُ وَإِنَّكَ بِمَنْزِلَتِهِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ كَلِمَتَهُ الَّتِي قَالَ " .
Миқдод ибн ал-Асвад (ривоят қилди): У: "Эй Расулуллаҳ, айтинг-чи, агар мен куффордан бир кишини учратсам, у мен билан жанг қилса, қилич билан қўлларимдан бирини уриб, уни кесса, кейин мендан бир дарахтга паноҳ тутиб: ‹Аллаҳга таслим бўлдим (Ислом қабул қилдим)› деса — уни шу (калима)ни айтгандан кейин ўлдирайманми, эй Расулуллаҳ?" деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Уни ўлдирма" деди. Мен: "Эй Расулуллаҳ, у қўлимни кесди, кейин шу (калима)ни кесгандан кейин айтди — уни ўлдирайманми?" дедим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Уни ўлдирма; агар уни ўлдирсанг, у — сен уни ўлдиришдан олдинги (ҳолатда) сен каби (қони ҳаром мўмин)дир; сен эса — у ўзининг айтган калимасини айтишдан олдинги (ҳолатда) у каби (қони мубоҳ)сан" деди.